สิ่งหนึ่งที่ผมไม่ค่อยชอบในการไปเที่ยวภูฏาน คือเครื่องบินออกเวลาตีห้าเศษ มันลักหลั่นยังไงพิกลครับ ผมเคยนั่งเครื่องบินไปจังหวัดต่าง ๆ เครื่องบินออกตอนเช้าตรู่ เราไปถึงก่อนตีห้าก็ยังทัน แต่ถ้าเป็นเครื่องบินต่างประเทศ ต้องไปล่วงหน้าอย่างน้อยสองชั่วโมง ผมเลยต้องไปถึงสนามบินตั้งแต่ตีสาม แล้วข้าพเจ้าจะตื่นกี่โมงล่ะเนี่ย ? ครั้นจะให้นอนตั้งแต่หัวค่ำ ผมก็ทำไม่ได้ เพราะติดนิสัยเขียนหนังสือจนดึกดื่น สรุปแล้วเลยไม่นอนมันซะเลย ถ้ายังเป็นสมัยยี่สิบสามสิบ อดนอนแค่นี้ขี้ปะติ๋ว เผอิญข้าพเจ้าอายุย่างเข้าวัยทอง อดนอนแล้วไปเจอกับความสูงระดับยอดดอยอินทนนท์ ชีวิตเลยไม่ค่อยโสภา คลิก & อ่านต่อ