สำหรับชาวภูฏาน ศาสนาเป็นมากกว่าที่พึ่งทางจิตใจ เพราะตามความเชื่อในนิกายลามะ (Lamanism) ผู้นำทางศาสนาเป็นทั้งผู้นำทางโลกและทางธรรม “ซอง” จึงไม่ใช่เป็นเพียงแค่วัด แต่ยังเป็นป้อมประจำเมือง ภายในมีทั้งเขตฆารวาส เช่น กระทรวงต่าง ๆ และเขตสังฆวาส หรือวัดเล็กวัดน้อยแยกย่อยออกไปตามอาคาร แม้ปัจจุบัน ภูฏานจะปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตย โดยมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข แต่บางซองยังคงความสำคัญเช่นนี้ โดยเฉพาะซองแห่งนครทิมปู เมืองหลวงของภูฏาน คลิก & อ่านต่อ

ผมกับหวานใจกำลังอยู่หน้าสนามบินเมืองพาโร สนามบินแห่งเดียวของภูฏาน ด้านหน้าสนามบิน มีผู้คนยืนรอรับนักท่องเที่ยวเป็นแถว แต่แทบไม่มีเสียงเอะอะโวยวาย ยูไปกะไอมั้ย แท็กซี่ชีบ ๆ ไกด์ทุกคนที่มายืนรอ มีลูกทัวร์แน่นอน ที่นี่ไม่มีไกด์ผี ไม่มีแท็กซี่ป้ายดำ เค้าไม่จำเป็นต้องตะโกนเรียกเรา ขอเชิญยูอ่านป้ายเอง ป้ายของเอเย่นต์ทัวร์ผมหาง่ายมาก เค้าเขียนเป็นภาษาไทยตัวใหญ่เป้ง “ยินดีต้อนรับ” ทั้งเครื่องบินมีคนไทยสองคน จึงไม่ต้องลังเลสับสน ตรงเข้าไปแนะนำตัวกันเลย

ไกด์ของผมชื่อคุณรูตา (ผมชอบเรียกสลับกัน ตูจะบ้า ราตูไพเราะกว่าตั้งเยอะ) รูตาเป็นไกด์ฝีมือเยี่ยมครับ อันที่จริง เค้าเป็นไกด์สุภาพที่สุดเท่าที่ผมเคยใช้บริการไกด์ต่างประเทศ ความรู้พอมี นิสัยเรียบร้อย แต่ตื่นตัวและชอบซักถาม แถมยังมีกึ๋นเยอะมาก เพราะเค้าเคยไปใช้ชีวิตในยุโรปหลายเดือน ขับรถเที่ยวกับเพื่อนจากลอนดอนถึงสโลวาเนีย ไม่ธรรมดาเลยนะเนี่ย คลิก & อ่านต่อ