ผมเพิ่งลงใต้ไปอันดามันครับ ช่วงต้นเดือนธันวาคม แดดจ้าฟ้าสวยเป็นพิเศษ ทะเลก็ใช้ได้เลยนะนั่น แม้ห่างฝั่งอาจมีคลื่นลมบ้าง แต่ถ้าอยู่ใกล้ฝั่ง น้ำใสเป็นสีฟ้าอย่าบอกใคร ลมหนาวก็พัดผ่านเป็นวูบ โดยเฉพาะตอนเย็นและตอนกลางคืน ลมพัดกันตึง ๆ ไม่เหนียวตัวเลยครับ ฝรั่งก็เริ่มเดินให้เห็นหนาตา บ่งบอกว่า การท่องเที่ยวของเราเริ่มฟื้นตัว ขอให้ทุกอย่างนิ่ง ๆ ต่อไปอีกสักพัก ผมเชื่อว่า ผู้คนในวงการคงมีรอยยิ้มที่ริมฝีปากเป็นแน่ คลิก & อ่านต่อ

ผมเล่าถึงกิจกรรม Sea Summer Camp หรือค่ายเยาวชนฤดูร้อนสู่ท้องทะเลไทย พาเด็กมัธยม ๕๐ คน เด็กปริญญาตรี ปริญญาโท และอาจารย์อีกเกือบ ๓๐ คน ไปดูโลกติดต่อกันห้าวันเต็ม โดยเริ่มเรื่องในสัปดาห์ก่อน ด้วยมุ่งหวังอยากถ่ายทอดกิจกรรมที่ผมคิดว่ามีประโยชน์ เด็กน้อยเด็กใหญ่ล้วนชอบ เผื่อคุณที่ทำงานด้านนี้ จะนำไปประยุกต์ใช้ จะเป็นค่ายเยาวชนหรือการทัศนศึกษาทางทะเลก็ได้ครับ

กิจกรรมของเราแบ่งเป็น “โลก” กับ “มนุษย์” ผมเล่าเรื่องโลกแล้ว โดยเน้นรายละเอียดเกี่ยวกับกิจกรรมดำน้ำในแนวปะการังแบบปลอดภัยและได้ความรู้ หากใครสนใจแต่ยังไม่ได้อ่าน ขอเชิญที่ www.TalayThai.com คลิก & อ่านต่อ

ตั้งใจจะเล่าเรื่องเมืองฟลอเรนซ์ต่อ แต่มีปฏิบัติการด่วนเข้ามาแทรก ปฏิบัติการดังกล่าวเริ่มด้วยคำถามแสนง่าย ปิดเทอมนี้คุณอยากให้ลูกหลานทำอะไรครับ ?

คำถามนี้มีที่มา เริ่มจากการรนหาที่ของผม เป็นอาจารย์อยู่ดี ๆ ดันอยากเป็นผู้บริหารกับเค้าบ้าง เลยไปตกปากรับคำเป็นรองคณบดี คณะประมง ม.เกษตรศาสตร์ พอรับปุ๊บงานเข้าปั๊บ ท่านคณบดีสั่งให้ผมไปทำค่ายเยาวชน

ค่ายเยาวชน ? ฮ่า ๆ ทำไม่เป็นวุ้ย อย่างนั้นก็เกินไปครับ อาจารย์ธรณ์เค้าต้องมีดีอยู่บ้าง ข้อดีประการแรกและประการเดียวที่คิดออก คือผมเคยทำอะไรมาเยอะแยะตั้งแต่สมัยเป็นเด็ก (ขอบพระคุณ คุณพ่อและอาจารย์สุรพล สุดารา ผู้ล่วงลับ) อันว่าค่ายเยาวชน ข้าพเจ้าทำมากับมือ ทั้งหมด 9 ค่าย แต่เลิกทำไปเมื่อกว่าสิบปีก่อน เพราะใจตอนนั้นมันไม่อยากทำ (ง่ายดีเนอะ) คลิก & อ่านต่อ