Last Update : Thursday 12 July, 2001 4:57 AM

Whale Shark Trilogy
เกริ่นนำ ทะเลอันดามัน พ.ศ.2540 เมือง Cape Town พ.ศ.2371 อ่าวสยาม พ.ศ.2462 ห้องเรียนคณะประมง พ.ศ.2540 ทะเลอันดามัน พ.ศ.2540 จุดจบเจ้าพ่อ...ฉลามวาฬ
ฉลามวาฬ ... ยักษ์ใหญ่ใต้สมุทร กินหูฉลาม Whalesharkthai.com

ทะเลอันดามัน พ.ศ.2540

          ฉลามวาฬพาลำตัวยาวเหยียด ว่ายตีคู่ไปกับเขา บางครั้งมันส่ายหัว เหมือนไม่แน่ใจในทิศทาง บางครั้งมุ่งออกกลางทะเล แต่บางเวลากลับว่ายเข้ามาจนเกือบชิดติดกองหิน ในความรู้สึกของนักดำน้ำผู้นั้น ฉลามวาฬมิได้ตื่นกลัวหรือตกใจในตัวเขาเลย ในทางกลับกันเขาคล้ายสัมผัสได้ว่า เจ้าพ่อแห่งทะเลไทยทราบว่าเขาอยู่ที่นั่น แต่ไม่ให้ความสนใจในมนุษย์ตัวกระจ้อยร่อยเช่นเขา

          นักดำน้ำอีกกลุ่มว่ายตรงเข้ามา หลายคนเตะเท้าไล่กวดฉลามวาฬ ขณะที่อีกสองสามคนพยายามพาตัวเข้าไปด้านข้าง ฉลามวาฬส่ายหัวก่อนเบนออก เฉียดมนุษย์กบอีกกลุ่มหนึ่ง ทันใดนั้นโดยไม่มีใครคาดคิด นักดำน้ำคว้ากระโดงฉลามวาฬที่ผ่านหน้า ขณะที่อีกคนเกาะครีบอกพร้อมทำตัวคล้ายห้อยโหนอยู่บนรถเมล์

          ฉลามวาฬสะบัดตัวด้วยอาการตกใจ ก่อนพุ่งไปทางทะเลลึก ปล่อยให้นักดำน้ำทั้งกลุ่มลอยเคว้งคว้าง มองตามไปสุดสายตา

          "จับมันทำไม เห็นมั้ยว่ายหนีไปเลย"

          "เอ๊ะ! ก็เขาบอกกันว่าจับครีบได้ อย่าจับกระโดงหลัง ฉันไม่รู้นี่ เห็นรูปเคยลงนิตยสาร... คนเค้าเกาะกันได้ ก็เลยอยากลองมั่ง คนเรือก็บอกว่าไม่เป็นไร ฉลามมันไม่หนีหรอก"

          "ดูซิ เอ๋เลยเห็นแวบเดียว ดำน้ำมาตั้งสองสามปีเพิ่งมีโอกาสครั้งนี้"

          "ก็บอกว่าไม่รู้ไม่รู้! ครั้งหน้าจะลูบอย่างเดียว ไม่เกาะแล้วล่ะ"

          เสียงเจี๊ยวจ๊าวลอยมาเข้าหู ขณะเขากำลังนั่งเช็คไดฟ์คอมพิวเตอร์อยู่ด้านหลังเรือ แม้ว่าไดฟ์นี้จะเป็นครั้งแรกที่ได้เห็นฉลามวาฬ แถมยังโชคดีกว่าคนอื่น ได้ว่ายคู่กันเกือบยี่สิบนาที แต่บอกได้เลยว่ามันยังไม่พอใจ ไม่สะใจ และไม่เข้าใจอะไรอีกหลายอย่างที่บรรดานักดำน้ำกลุ่มนั้นพยายามทำ

          เขาไม่เข้าใจว่า นักดำน้ำหลายคนเห็นปลาใหญ่ที่สุดในโลกเป็นเช่นใด? ม้าหมุนในสวนสนุก? เครื่องเล่นใต้ทะเล? อีกทั้งยังไม่ทราบว่าคนเหล่านั้นว่างกันนักเหรอ ไม่มีอะไรทำก็พยายามคิดหาวิธีจับฉลามวาฬ แบบไม่ให้ตกใจบ้าง ไม่ให้ว่ายหนีบ้าง จับครีบอย่าจับกระโดง เกาะได้แต่อย่าโหน

          ทำไมคนกลุ่มนั้น ไม่คิดดูฉลามวาฬด้วยสายตาเพียงอย่างเดียว เอาสมองไปชื่นชมกับพฤติกรรม ที่คนอีกนับล้านไม่มีโอกาสเห็น เอาความคิดไปใช้ในเรื่องที่สร้างสรรค์ อย่างเช่นว่า ทำอย่างไรถึงจะช่วยรักษาปลาใหญ่ที่สุดในโลกไว้ได้บ้าง?

          นักดำน้ำผู้นั้นวางมือจากไดฟ์คอมฯ ก่อนเริ่มบันทึกความลึก เวลาที่เจอ ขนาดฉลามวาฬโดยประมาณ เพศ ฯลฯ ก่อนลงเมือสเก็ตภาพลวดลายฉลามวาฬจากความทรงจำ แม้ว่าวันนี้บันทึกนั้นจะถูกเก็บไว้เป็นส่วนตัว แต่คงมีสักวันหนึ่ง ที่ใครต้องการข้อมูลส่วนนี้ขึ้นมา สิ่งเหล่านี้จะได้ใช้ประโยชน์บ้าง สักนิดก็ยังดี

          เขาลงมือบันทึกข้อมูลความทรงจำครั้งแรกกับฉลามวาฬ ขณะที่เสียงคุยของนักดำน้ำที่มีอุปกรณ์กล้องชุดใหญ่

          "ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 6 แล้วที่ได้เจอ โชคดีหนนี้ถ่ายภาพนุชกำลังเกาะหลังได้พอดี เอาไว้เดี๋ยวกลับไปฉายดูกัน คราวหน้าเธอต้องแอบเข้าข้างหลัง พยายามเกาะกระโดงมันให้ได้ ภาพจะออกมาสวยมาก ดีไม่ดีส่งไปลงหนังสือ...ให้ดังไปเลย"

          สิ้นเสียงของช่างกล้องผู้นั้น สาวๆต่างพากันวี้ดว้ายพร้อมเร่งเวลาการดำน้ำครั้งต่อไป จะได้มีโอกาสอวดโฉมในนิตยสาร...

          บันทึกบทนี้เกิดขึ้นกลางทะเลอันดามัน ขณะที่ฉลามวาฬในเมืองไทยมีน้อยลง นักดำน้ำไร้สามัญสำนึกมีมากขึ้น และคนกินหูฉลามมีมากขึ้น

          อีกไม่นาน คงถึงบันทึกบทสุดท้ายของทะเลที่ "เคย" มีปลาใหญ่ที่สุดในโลก

 

Copyright © 1999-2001 TalayThai.com All right reserved.