Last Update : Friday 23 March, 2001 10:40 AM

กำเนิด...เต่ามะเฟือง
พุทธศักราช 2500 พุทธศักราช 2536 พุทธศักราช 2537 พุทธศักราช 2541 พุทธศักราช 2542 กำเนิดเต่ามะเฟือง (1) กำเนิดเต่ามะเฟือง (2) ที่มาของเรื่องราว
เต่าทะเล Talay WallPaper คำถาม - คำตอบ

พุทธศักราช 2542

          นี่คือความพยายามครั้งสุดท้าย เราต้องทำให้สำเร็จ แม่เต่าคิดในใจขณะพยายามคลานไปข้างหน้า ที่นี่ไม่เหมือนหาดแห่งไหนที่เธอเคยไป น้ำทะเลตื้นห่างฝั่งหลายสิบเมตร เธอต้องออกแรงเต็มที่ เหนื่อยกว่าครั้งก่อนมาก แต่เธอไม่มีทางเลือก

          หลังจากปล่อยไข่เกือบทุกครั้งลงสู่โลกสีคราม แม่เต่าว่ายขึ้นเหนือมาจนเจอหาดแห่งหนึ่งในจังหวัดระนอง แม้ว่าที่นี่มีทรายขาวสะอาดใต้ทิวสนต้นใหญ่ ไร้แสงไฟหรือเสียงคนเอะอะรบกวน แต่เต่ามะเฟืองยังลังเล ชายฝั่งที่ตื้นสร้างความลำบากให้เธอ จนต้องปล่อยไข่ลงน้ำอีกครั้งหนึ่ง เธอตัดสินใจมุ่งหน้าเข้าฝั่ง เมื่อรู้ว่าไข่ชุดต่อไปคือครอกสุดท้ายสำหรับช่วงนี้ มิฉะนั้นต้องรอเวลาอีกสี่ห้าปีกว่าจะมีโอกาส

          ขอสักครั้งเถอะ สักครั้งเดียว แค่สามสี่ชั่วโมงโดยไม่มีมนุษย์เข้ามารบกวน เธออ้อนวอนขณะพาตัวมุ่งหน้าสู่แผ่นดิน ระยะทางยังอีกไกล ชายฝั่งเรียบไม่สูงชัน เธอต้องพยายามอีกนานกว่าจะไปถึงเขตเหนือน้ำขึ้นสูงสุด แม้ว่าชายหาดประพาส อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติแหลมสน ผู้คนจะไม่พลุ่งพล่านในยามดึก แต่สำหรับช่วงปีใหม่ บางครั้งอาจมีแสงไฟจากมอเตอร์ไซด์หรือรถยนต์ที่ผ่านมาตามถนนใกล้หาด

          ฟ้าดินยังเป็นใจ หาดวันนี้เงียบสงบมืดสนิทกว่าทุกวัน แม่เต่าพาตัวเองมาถึงจุดหมาย เธอรีบลงมือขุดหลุม เมื่อทุกอย่างพร้อม เต่ามะเฟืองหันหน้าออกทะเล พลางออกแรงเบ่ง ไข่ฟองแรกขนาดใหญ่กว่าลูกปิงปองแต่มีสีคล้ายทราย หลุดออกจากช่องคลอด น้ำตาแม่เต่าไหลพราก นักวิทยาศาสตร์บอกว่านั่นคือสารที่หลั่งออกมาตามธรรมชาติ แต่บางคนเชื่อว่านั่นเพราะแม่เต่าเจ็บปวด อาจเป็นเพราะการวางไข่ หรือเป็นเพราะเธอเสียใจที่ไม่ได้เห็นหน้าลูกน้อยสักครั้งในชีวิต

          จะเป็นสาเหตุใดก็ตาม น้ำตาที่ไหลของแม่เต่าตัวนี้ คงมีความดีใจปนอยู่ด้วย หลังจากเวลาสี่ปี จำนวนไข่มากกว่าหนึ่งพันสี่ร้อยฟอง นี่เป็นครั้งแรกที่เธอกำลังจะได้เป็น "แม่" อย่างแท้จริง

          ไข่ใบสุดท้ายหล่นลงสู่รัง แม่เต่าออกแรงกวาดทรายมากลบ เดินวนรอบรังหนึ่งรอบ ก่อนมุ่งหน้ากลับสู่ทะเล ต่อแต่นี้ไปอีก 60 วัน ภายในพื้นทรายที่อบอุ่น อุณหภูมิกำลังประมาณ 29 องศามีบวกลบนิดหน่อย ลูกเต่าน้อยฟักตัวอยู่ในไข่

          อีกสี่ปีข้างหน้า...เธอจะกลับมาที่นี่อีกครั้ง ลูกของเธออีกนับร้อยนับพันจะต้องเกิดที่หาดแห่งนี้ แม่เต่าคิดขณะว่ายน้ำออกสู่มหาสมุทร แรงที่สูญเสียไประหว่างวางไข่ทำให้เธอหิวจัด เมื่อเลยผ่านหมู่เกาะกำ แสงทองเริ่มจับขอบฟ้า แม่เต่าเห็นบางสิ่งสีขาวลอยฟ่องเหมือนแมงกะพรุน โดยไม่ต้องคิด เธออ้าปากกว้างแล้วงับเข้าไป แมงกะพรุนตัวนี้ทำไมเหนียวจังนะ?

          ถุงพลาสติกใบนั้น เคยอยู่บนท่าเรือท่องเที่ยวแห่งหนึ่ง แต่ไม่มีใครสนใจเก็บใส่ถังขยะ เมื่อลมพัดแรง ถุงปลิวสู่ลำคลองกลางป่าชายเลน ไหลออกสู่ปากแม่น้ำ ก่อนลอยฟ่องกลางทะเล ถุงก๊อบแก๊บราคาใบละไม่ถึงหนึ่งบาท กำลังติดคอเต่ามะเฟือง สัตว์ใกล้สูญพันธุ์ที่ประเมินค่าเป็นเงินไม่ได้

          หลายวันต่อมา กลางมหาสมุทรอินเดีย แม่เต่าไม่มีแรงเหลือแม้จะโบกขาไปข้างหน้า หลังจากกินถุงใบนั้น เธอกินอะไรไม่ได้อีกเลย หลายครั้งที่พยายามงับแมงกะพรุนอย่างสิ้นหวัง แต่เธอไม่สามารถกลืนอาหารลงคอ เรือนร่างของเต่ายักษ์ที่เคยหนักหลายร้อยกิโลกรัม กลายเป็นเต่าผอมแห้งเต็มไปด้วยริ้วรอยและบาดแผลที่เกิดจากอาการติดเชื้อ นัยน์ตาฝ้าฟาง โลกรอบข้างมืดลงและเงียบลง

          สิ่งสุดท้ายในความคิด ตัวเธอกำลังจมลงสู่โลกสีคราม ดำดิ่งลงไปสู่ใต้ท้องทะเล หมดสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง เธอไม่เหลือความหวังในทางรอดอีกแล้ว ตลอดเวลาสี่สิบปีในช่วงชีวิต ธรรมชาติให้เธอเกิดมาเพื่อสืบต่อสายพันธุ์ตามวิวัฒนาการจากบรรพบุรุษเต่าดึกดำบรรพ์ Archelon ที่ถือกำเนิดมามากกว่าร้อยห้าสิบล้านปี สิ่งที่เธอทำสำเร็จเป็นเพียงไข่หกสิบกว่าใบที่ฝังอยู่ใต้ทราย หลายร้อยกิโลเมตรห่างจากจุดนี้

          ไม่มีสี่ปีข้างหน้า...ไม่มีอีกครั้ง...ไม่มีลูกเต่าอีกหลายร้อยหลายพันตัว

          แม่เต่ามะเฟืองตาย...ความหวังสุดท้ายอยู่ที่หาดประพาส จังหวัดระนอง

Copyright © 1999-2001 TalayThai.com All right reserved.