Last Update : Friday 23 March, 2001 10:38 AM

กำเนิด...เต่ามะเฟือง
พุทธศักราช 2500 พุทธศักราช 2536 พุทธศักราช 2537 พุทธศักราช 2541 พุทธศักราช 2542 กำเนิดเต่ามะเฟือง (1) กำเนิดเต่ามะเฟือง (2) ที่มาของเรื่องราว
เต่าทะเล Talay WallPaper คำถาม - คำตอบ

พุทธศักราช 2500

          รุ่งอรุณวันหนึ่ง ณ ชายหาดจังหวัดภูเก็ต

          พื้นทรายใต้ต้นสนสั่นไหว ทรายเม็ดละเอียดไหลพรูออกด้านข้าง หัวสีดำขนาดเท่าเหรียญบาทโผล่ขึ้นมา ตามด้วยขาซ้ายขวาลักษณะคล้ายใบพาย ปัดป่ายทรายให้พ้นตัว กระดองหุ้มด้วยหนังสีดำ มีสันยาวคล้ายผลมะเฟือง ในที่สุด...ลูกเต่าถือกำเนิด

          มองไปรอบข้าง พี่น้องเต่าหลายสิบกำลังผุดขึ้นจากพื้นทราย สัญชาตญานแรกกระตุ้น เธอเดินรอบหลุมเป็นวงกลมหนึ่งรอบ เช่นเดียวกับที่แม่ของเธอทำเมื่อ 60 วันก่อน อาจเพื่อจำตำแหน่งที่เกิด อาจเป็นเพียงเรื่องไร้สาระไม่มีความหมาย แต่เต่ามะเฟืองทุกตัวทำเช่นนี้ ไม่ว่าเวลาวางไข่หรือเมื่อลืมตาดูโลกเป็นครั้งแรก

          เต่ามะเฟืองเริ่มออกแรงวิ่ง ขาของเธอไม่ได้พัฒนาไว้เดินบนบก การเคลื่อนที่จึงดูน่าขัน คล้ายคนหัดว่ายน้ำบนชายหาด แต่เธอกำลังพยายามอย่างเต็มที่

          ไม่ไกลนัก...ตัวแลนจ้องมอง อาหารเช้าสุดอร่อยมาอยู่เบื้องหน้า รอช้าอยู่ไย ตัวแลนพุ่งเข้างับลูกเต่า งับแรกไม่ตาย งับสองลูกเต่ายังดิ้นกระแด่ว งับสามสี่ห้าหัวตกขาห้อย ตัวแลนขยอกเต่าน้อยความยาวไม่ถึง 10 เซนติเมตรเข้าสู่ปากกว้าง ก่อนมองซ้ายขวาหาเหยื่อรายที่สอง

          โน่น...ลูกเต่าอีกตัวกำลังต่อสู้กับปูลม แม้ขนาดใหญ่กว่าแต่ประสบการณ์แตกต่าง ปูลมหากินบนชายหาดแห่งนี้มานาน เขารู้ดีว่าต้องทำอย่างไร? ใช้ก้ามข้างหนึ่งหนีบขาลูกเต่าไว้ให้มั่น แม้เหยื่อจะกระเสือกกระสนลากปูไปได้บางครั้ง แต่สักครู่ก็ต้องเหนื่อยและหยุดพัก ถึงเวลาปูลมลากลูกเต่ากลับมาใกล้รู ชักคะเย่อกันไปมาอย่างนี้ อีกไม่นานแดดออกเผาลูกเต่าจนตาย นั่นหมายถึงชัยชนะและอาหารของปูลม

          แต่นางเอกของเรายังอยู่รอด เธอวิ่งเต็มที่ไม่มียั้ง มุ่งหน้าสู่ทะเลเป็นตัวที่สอง อ้าว...กลายเป็นตัวแรกไปแล้ว เพราะลูกเต่าที่นำหน้าเธอถูกนกนางนวลจิกกิน ยิ่งเห็นเพื่อนสู่สวรรค์ไปมากเท่าไหร่ เธอยิ่งพยายามมากขึ้น วิ่ง...วิ่ง...วิ่ง ธรรมชาติบอกเช่นนี้ สามวันต่อจากนี้ไป เธอไม่ต้องกินอะไร...ไม่ต้องสนใจสิ่งไหน เธอต้องไปให้ไกลที่สุด ไปให้ถึงกลางสมุทร ถิ่นที่เธอมีโอกาสหลีกพ้นผู้ล่าริมฝั่ง

          สัมผัสแรกกับน้ำทะเลเค็มปรี่ ทำให้เธองุนงงอยู่ชั่วครู่ คลื่นลูกที่สองที่สามตามเข้ามา ซัดเต่าน้อยกลิ้งโค่โร่ แต่เมื่อเธอตั้งตัวได้ ขาที่เป็นเหมือนใบพาย ดูเกะกะบนพื้นทราย กลับกลายเป็นเครื่องมือทรงประสิทธิภาพในท้องน้ำ เต่าน้อยพุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วกว่า 30 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ร่างเธอหายไปใต้เกลียวคลื่น เต่าอีกนับสิบหายไปใต้ผืนน้ำสีคราม

          ในจำนวนลูกเต่าหกสิบกว่าตัวที่เกิดในวันนั้น กว่าห้าสิบตัวไปถึงทะเล

Copyright © 1999-2001 TalayThai.com All right reserved.