Last Update : Tuesday 13 March, 2001 2:06 AM

สาวน้อยแสนเปรี้ยวเที่ยวบีชปาร์ตี้

          อังคารที่แล้วใครอ่าน "ผู้จัดการ" อาจร้องเอ๊ะ!!? เพราะหน้ากระดาษปราศจาก "Trip" ที่เขียนโดยหนุ่มน้อยหน้าใสหัวใจปิ๊งปั๊ง บางคนอาจแอบดีใจอยู่เงียบๆ ในที่สุดคอลัมน์นี้ถึงฆาตจนได้ ไปเล้ยไปเลย...ไปแล้วไปลับอย่ากลับมาอีกนะ

          สะต้อบ...โปรดหยุดความคิดเช่นนั้น แม้หน้า Ad จะไล่เราไปได้ แต่ก็ไม่ตลอดร้อก อย่างที่เล่าไว้หลายครั้ง เส้นเราแข็งโป๊ก เราหายไปวันอังคาร วันพุธรุ่งขึ้นก็กลับมาเสนอหน้าใหม่ ส้นตึกแสนเปรี้ยวได้ไปเที่ยวเกาะเต่าแล้วเอย

          มาถึงอังคารนี้ ผมจะเล่าเรื่องสาวน้อยแสนเปรี้ยวเที่ยวบีชปาร์ตี้ ก่อนจะพาคุณเข้าเรื่อง ต้องบอกไว้สักนิดว่า เขียนยากมากเลยครับ อยู่ดีๆ ไม่ว่าดีดันให้สาวน้อยเป็นตัวชูโรง ทั้งที่คนเขียนเป็นชายหนุ่มขนหน้าแข้งยุ่บ สำนวนเลยออกมาทะแม่งๆ ยังไงก็ไม่รู้ ขออภัยไว้ล่วงหน้านะครับ

          สาวน้อยของเรากำลังอยู่บนเกาะเต่ากับเพื่อนอีกสองคน คุณเธอเดินไปที่ชายหาดยามเย็น นอกจากเจอฝรั่งสาวใจกล้านอนเปิดอกเย้ยฟ้าท้าดิน เธอยังมองเห็นลำโพงตัวมหึมาวางอยู่บนชายหาด มีชายหนุ่มสองสามคนกำลังประกอบไม้ไผ่ให้กลายเป็นก๊อดซิลล่า ติดหลอดไฟนีออนไว้ข้างในด้วยแน่ะ

          ไต่ถามคนแถวนั้น ได้ความว่าคืนนี้ร้านเค้าจะจัดบีชปาร์ตี้ อุ้ย...แล้วแสนเปรี้ยวอย่างเราจะพลาดได้ไง? อยู่กรุงเทพฯคืนวันเสาร์ก็เคยไปบ่อยๆ มีเปิดเพลงติ๊ดชึ่ง กินข้าวดื่มค๊อกเทลให้มันส์ ส่งสายตาปิ๊งๆ ให้หนุ่มคนนั้นทีคนโน้นที พอใกล้เที่ยงคืนก็กลับบ้าน ทิ้งข้าวของจานชามไว้ให้เจ้าของบ้านเก็บ เงินก็ไม่เสียสักบาท สนุกที่สุดเล้ย

          แต่ปาร์ตี้บนชายหาด ได้ยินชื่อก็ห้ามพลาดแล้ว เค้าเล่ากันว่าฟูลมูนปาร์ตี้ที่เกาะพะงันสนุกหนักหนา แม้เราจะอยู่เกาะเต่า คืนนี้มูนไม่ฟูลเป็นแค่เสี้ยวมูน แต่ยังไงคงได้บรรยากาศบ้างล่ะ ตกลงคืนนี้มาปาร์ตี้กันมะ

          สาวกลับบังกาโลเพื่ออาบน้ำไหลริน ใช้เวลาชั่วโมงหนึ่งพอดี ก่อนสวมใส่เสื้อเบาๆ คลุมถึงข้อเท้า เวลาลมพัดมาจะได้ปลิวไสวคิขุสุดๆ ปัญหาคือเธอลืมไปว่าต้องนั่งมอเตอร์ไซด์ไปปาร์ตี้ ระหว่างทางชายกระโปรงถูกดูดเข้าไปหมุนติ้วในล้อหลัง โชคดีเพื่อนเธอขับรถไม่เร็ว ไม่งั้นมีหวังได้ไปโรงหมอแทน

          หลังจากแกะชายกระโปรงออกมาได้ สาวน้อยกับมิตรสหายเดินทางมาถึงร้านริมหาด มองดูนาฬิกาได้เวลาทุ่มครึ่งพอดี รีบเข้าไปหาที่นั่งดีกว่า

          ภายในร้านติดริมหาดแบ่งที่นั่งเป็น 3 ส่วน ส่วนแรกอยู่ด้านนอกติดถนน มีโต๊ะและเก้าอี้ม้าหินวางอยู่ 4-5 ชุด ให้บรรยากาศเหมือนสมัยนั่งคุยกับเพื่อนที่มหาลัย อย่างนี้จะเป็นบีชปาร์ตี้ได้ไงนะ? เดินเลยเข้าไปดีกว่า ส่วนที่สองเป็นเก้าอี้ไม้หนาปึ้กวางอยู่ข้างบาร์ เครื่องเสียงอยู่ใกล้สงสัยนั่งแล้วหูแตกแน่ จากตรงนี้เป็นลานเตรียมไว้ให้สาวดิ้น ปลายลานติดหาดทรายขาวสวยแต่ไม่ค่อยกว้าง บนหาดมีตั่งเล็กๆพร้อมตะเกียงจุดไฟวอมแวม แถมเสื่อปูอยู่ข้างๆ ตรงนั้นน่ะน่านั่งที่สุดเลย

          นั่งแล้ว...แต่...แปลกๆอยู่นะ? โต๊ะอื่นว่างหมดไม่เห็นมีใครมา ในร้านมีฝรั่งอยู่แค่สองสามโต๊ะ บ๋อยก็ไม่ยอมมาเสิร์ฟเรา จะขายเหรอเปล่า...เพ่

          ว้า...ลืมไป ที่เกาะเต่าต้องใช้ระบบบริการตนเอง สาวน้อยเดินไปกับเพื่อน วางท่าเก๋ขณะท้าวแขนลงบนบาร์ "มีอะไรดื่มบ้างคะ?"

          "ว้อท" บาร์เทนเดอร์ที่หน้าตาไทยมากถามสวนมา

          "ว้อท??? เอ๋...ทำไมว้อทล่ะคะ? กินว้อดก้าไม่ได้ค่ะ...เดี๋ยวเมา ขออะไรเบาๆกว่านั้นดีกว่า"

          "ว้อท? โอ้...ผม-พูด-ทาย-ม่าย-ด้าย คน-เบอร์ม่า คูน-พูด-อาง-กิด-เป็น-หมาย?"

          ว้าย...ทำไมเป็นคนพม่าล่ะ? แสนเปรี้ยวเพิ่งรู้วันนี้เองว่า บรรดาคนเสิร์ฟตามร้านส่วนใหญ่ทั้งที่เกาะเต่าและเกาะพะงัน หน้าตาไทยแต่เป็นคนพม่า เพราะค่าจ้างต่ำแถมพูดอังกฤษชัดเปรี๊ยะ โอ้...ประเทศเสรี ในร้านดำน้ำก็มีแต่ฝรั่ง ในร้านอาหารก็มีแต่พม่า คนไทยจ่ายภาษี แผ่นดินนี้สุขจริงหนอ

          สาวน้อยรีบสลัดหัวทิ้งความคิดเพื่อจิตวิญญาณประเทศชาติ เพราะคิดไปก็ไร้ค่า มุ่งหน้าเอนจอยปาร์ตี้ดีกว่า นี่แหละคนรุ่นใหม่แท้จริง ภาษาฝรั่งเรอะ ชั้นก็พูดได้ ไหน...เมย์ไอเก็ทอะค้อกเทลเมนูพลีส

          เหล้าอะไรหว่า อ่านไม่รู้เรื่องเลย เฮ้ยู...มีอะไรอร่อยบ้าง อ๋อ...นี่เหรอ B-52 ชื่อเครื่องบินลำโตๆอย่างนี้ต้องกินได้นานแน่ เอาแก้วนี้แหละค่ะ ขอสามแก้ว จะเอาไปให้เพื่อนด้วย

          ห้านาทีให้หลัง แสนเปรี้ยวทำหน้าปูเลี่ยนอยู่ข้างตั่งบนชายหาด ในมือมีถ้วยตะไลสามแก้ว ในนั้นมีเหล้าสามชั้น...ชั้นละสี แถมมีหลอดดูดให้สามหลอด

          อะไรยะหล่อน...ให้ชั้นกินไอ้นี่? ยาแก้ไอตราลูกกตัญญูหรือยาหม่องน้ำตราตาแป๊ะหนวดยาวเซียงเพียวอิ๊ว กินเข้าไปได้เรอะ?

          ทั้งสามสาวนั่งมองแก้วตะไลตรงหน้าอยู่นาน จนบ๋อยอดรนทนไม่ไหว เดินเข้ามาถามว่าจะให้ช่วยมั้ย? ยูต้องจุดไฟอย่างนี้ ว่าแล้วก็ควักไฟแช๊คมาจุดไฟลุกพรึ่บเห็นเป็นสีฟ้าสยดสยองดีมาก ยูกระดกเลยนะ...อึ๊กๆ อร่อยแน่ อ้าว...ไม่ยอมกระดกเหรอ ใช้หลอดก็ได้ยู จิ้มลงไปแล้วดูดเลย

          นางเอกของเราจรดๆ จ้องๆ อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจทิ่มหลอดพรวดลงไปในแก้ว ว้าย...ไฟติดหลอดไหม้พรึ่บๆ ต้องรีบดูดก่อนหลอดจะไหม้หมด เดี๋ยวสารตะกั่วเข้าปากแล้วจะเป็นหมัน สาวน้อยตัดสินใจดูดหนึ่งจ๊วบหมดจนหยดสุดท้าย คิดเป็นปริมาณได้หนึ่งอึกพอดี หวานมันแต้ๆ

          เพื่อนๆ พากันจ้อง เห็นว่าสาวน้อยยังไม่ล้มตึง เลยเอาอย่างบ้าง สักเดี๋ยวสามคนเริ่มหัวเราะกันคิกคักเพราะเหล้าเริ่มขึ้น อร่อยจัง...แต่แก้วละร้อยแน่ะเธอ กินมากไม่ดีด้วย เดี๋ยวเมาแอ๋เสียชื่อแย่เลย รอให้ปาร์ตี้เปิดก่อนค่อยกินอีกแก้ว เราเป็นสาวยุคใหม่ไม่รีบร้อนทำลายตับตนเอง

          แต่ละคนมองจันทร์ชมชายหาดไปตามเรื่อง ทะเลยามนี้มีเพียงระลอกคลื่นสูงแค่สองสามนิ้ว เสียงน้ำกระทบทรายเบาจนต้องเงี่ยหูฟัง บรรยากาศก็ดีอยู่หรอก แต่ไหนล่ะ...ปาร์ตี้?

          สามทุ่มก็แล้ว สี่ทุ่มก็แล้ว มีฝรั่งอยู่บนหาดแค่ห้าหกคน ที่เหลือนั่งจิบเบียร์อยู่ในร้าน เสียงเพลงเหมือนเสียงพรายกระซิบ จนสามสาวเริ่มเอนกายนอนดูดาว หลับตาบ้างลืมตาบ้างสลับกันไป ทันใดนั้นเกิดเสียงดังปุ้ง เห็นลูกไฟพุ่งขึ้นฟ้าเป็นสายยาว ก่อนแตกกระจายกลายเป็นพลุหลากสี

          อีกสองสามปุ้งตามมา พร้อมกับเสียงเพลงที่ดังสนั่นขึ้นทันควัน อ๋อ...ปาร์ตี้ที่นี่เริ่มดึกนั่นเอง ปรกติสี่ทุ่มเพิ่งวอร์มอัพ สักห้าทุ่มคนจะทยอยมา ประมาณเที่ยงคืนชายหาดคราคร่ำไปด้วยฝูงชน เพลงเริ่มดุเดือดดุดันขึ้นเรื่อย แหม่มแก่ๆ สองสามคนกระย่องกระแย่งออกมาเต้นสองสามนาทีก็หมดแรงกลับไปนั่ง

          ตีหนึ่ง...ความสนุกแท้จริงเริ่มต้น หมดเวลาของแหม่มวัยทอง กลายเป็นช่วงของหนุ่มสาว แต่ละคนเต้นกันสุดเหวี่ยง บ้างส่ายสะโพกโชว์กระบวนท่าลาตินร้อนแรง เล่นเอาสาวไทยได้อาย เพราะท่าเต้นที่คุณเธอทำเป็นคือยกมือซ้าย ยกมือขวา ยกมือซ้ายอีก ทำนองนี้เป็นต้น

          หลังจากกิน B-52 เข้าไปอีกคนละสองแก้ว สาวๆถึงเวลาลุกขึ้นมาเต้นท่ายกมือ ไม่ต้องเดินไปดิ้นในร้านให้เสียเวลา เพราะบัดนี้ลำโพงยักษ์ที่ตั้งอยู่บนชายหาดส่งเสียงสนั่น ดิ้นอยู่บนเสื่อข้างโต๊ะนั่นแหละ แถมมีโชว์สลับกันออกมา ส่วนใหญ่เป็นโชว์หมุนไม้ควงไฟ ควงไปก็ควงมา เสร็จแล้วก็กลับไปจุดพลุ บางลูกขึ้นบางลูกดันไม่ขึ้น ระเบิดปังอยู่บนหาด บรรดาฝรั่งที่อยู่แถวนั้นวิ่งหนีกันหน้าเริ่ด แต่เมื่อสิ้นเสียง แต่ละคนก็เดินกลับกันไปที่เดิม เพื่อรอเวลาหน้าเริ่ดใหม่

          แสนเปรี้ยวพยายามมองหายาเสพติด แต่หาไม่เจอ ไม่มีใครมาเสนอขายเลย แต่ดูหน้าฝรั่งบางคนตาหวานๆไงชอบกล คาดว่าอาจเล่นเนื้อหรือกินเห็ดมาจากบังกาโล แต่พวกนี้เรียบร้อยดี มีกระป๋องใหญ่ใส่โค้กเต็มเปี่ยม นั่งอยู่ตามโต๊ะดูดโค้กสลับกับดูคนเต้นรำ

          ตีสาม...ปาร์ตี้ใกล้เลิกลา ถ้าเป็นช่วงฟูลมูนหรือฮาร์ฟมูน รับรองยันสว่าง แต่วันนี้จันทร์เสี้ยว ได้ถึงตีสามตีสี่ก็สนุกแล้ว เสียงมอเตอร์ไซด์ดังลั่น บางคู่ก็เดินตุปัดตุเป๋ตามชายหาด สามสาวของเรารักนวลสงวนตัว แม้จะเต้นกับฝรั่งแถวนั้นบ้าง แต่ก็ไม่มีอะไรเลยเถิด แถมยังเป็นท่าเต้นแบบยึกยือไม่ใช่สโลว์ซบ รักษาชื่อเสียงสตรีไทยได้ดีมาก

          ถึงเวลากลับไปนอนบังกาโล แต่ละคนเหงื่อท่วมตัวแต่สนุก อากาศเย็นยามดึกทำให้สดชื่น ไม่เหมือนในกรุงเทพฯที่ไปปาร์ตี้แล้วเหมือนหมูรมควันบุหรี่ อาบน้ำสระผมสามเที่ยวยังไม่หายเหม็นเลย

          คืนนี้แสนเปรี้ยวหลับสบาย วันรุ่งขึ้นกว่าจะตื่นเกือบเที่ยง อากาศร้อนชะมัด เดินไปถามเอเย่นต์ทัวร์หาทางไปเกาะนางยวนเล่นน้ำดีกว่า ปรากฏว่ามีทัวร์พาไป Snorkelling ใช้เวลาแค่หนึ่งบ่าย ไม่ต้องมีอุปกรณ์อะไรเลย เรือที่ไปเป็นเรือบึ่งวิ่งเร็วบรื๋อ แค่สิบนาทีนิดๆ ก็เข้ามาถึงเกาะนางยวน เรือวิ่งเข้าไปจอดเทียบชายหาด

          เกาะนี้คนเพียบ มีรีสอร์ตแบบโมโนโปลี่ ลงน้ำไปนิดเดียวคือแนวปะการัง แม้จะไม่สวยมากนักเพราะโดนปรากฏการณ์ปะการังเปลี่ยนสีเข้าเล่นงาน แต่ก็ยังถือว่าใช้ได้ เริ่มมีปะการังใหม่ๆขึ้นมาบ้าง แต่ปลายังไม่ค่อยมากนัก ลักษณะเหมือนแนวปะการังทั่วเกาะเต่า เพียงแต่มีสิ่งอำนวยความสะดวกมากกว่า เช่น บีชบาร์ แถมยังมีจุดชมวิวบนเขาเตี้ยๆ เดินขึ้นไปพอได้เหงื่อ

          สามสาวพากันเข้าไปดูราคาห้องพัก ส่วนใหญ่เป็นห้องพัดลม มีห้องแอร์แค่สองสามหลัง ตกคืนละสามพันห้าร้อยต่อหลัง เป็นแบบแพ็คเกจทัวร์ ถ้าถามว่าน่าอยู่มั้ย? มองไปมองมาก็โอเคนะ ราคาอาจแพงไปหน่อย แต่บรรยากาศแปลกดี มากันหลายคนช่วยกันแชร์ได้ แต่ถ้าใครงบน้อยกว่านี้ ไปอยู่เกาะเต่าแล้วนั่งเรือมาเที่ยวก็โอเค

          อีกหนึ่งคืนผ่านไป ตอนเช้าสาวๆได้ฤกษ์แพ็คกระเป๋ากลับบ้าน เรือออกจากเกาะเต่าตอนสิบโมงครึ่ง มาถึงฝั่งเที่ยงนิดๆ ขับถึงกรุงเทพฯย่ำค่ำพอดี

          ในที่สุด...สาวแสนเปรี้ยวของเราก็ได้ฤกษ์กลับสู่อ้อมอกพ่อแม่ คุณเธอใช้เงินไปคนละสองพันห้าร้อยบาท เป็นค่าเรือเก้าร้อย ค่าน้ำมันรถคนละห้าร้อย ค่าบ้านพักอีกห้าร้อย ค่าอาหารค่าโน่นค่านี่พอดีสองพันห้า เทียบกับการเที่ยวทะเลแห่งอื่น...ค่อนข้างแพง แต่เกาะเต่ามีบรรยากาศหาไม่ได้ที่อื่น

          ถ้าคุณผู้อ่านถามผมว่าเกาะเต่าน่าไปมั้ย? ขึ้นกับความตั้งใจว่าจะทำอะไรครับ? ถ้าคิดไปดำน้ำในแนวปะการัง อยู่กับบรรยากาศสงบๆ ธรรมชาติเพียว เกาะเต่าไม่เหมาะแน่ แต่ถ้าคุณอยากได้ความแปลกใหม่ อยู่เมืองไทยแต่รู้สึกเหมือนไปเมืองนอก เล่นน้ำนิดไปปาร์ตี้หน่อย เกาะเต่ามีอะไรที่แตกต่าง

          ตัดสินใจให้ถูก แล้วคุณจะไม่ผิดหวังกับการไปเกาะเต่าครับ

 

Copyright © 1999-2001 TalayThai.com All right reserved.