Last Update : Monday 24 September, 2001 11:36 PM

ตะวันตกดินที่พนมบาเก็ง

ก่อนตายต้องไป...นครวัด
ฮันนีมูนที่เสียมราฐ ก่อนตายต้องไป...นครวัด บันทายสรี...อัญมณีแห่งขอม เที่ยวเมืองนครธม ตะวันตกดินที่พนมบาเก็ง

          อาทิตย์กำลังลับเหลี่ยมฟ้า ตรงหน้าคือเขาสูงตระหง่าน ทางเดินชันทำมุม 60 องศา คุณต้องปีนเขานี้ขึ้นไป และต้องขึ้นไปให้ทันเวลาด้วย เพราะความงามของพนมบาเก็งคือช่วงตะวันตกดิน

          จริงๆแล้วคุณมีทางเลือก ถ้าสาวน้อยที่มาด้วยเป็นประเภทแข้งขาอ่อน คุณอาจยอมทุ่มทุนพาเธอขึ้นช้าง เสียค่าบริการคนละ 10 เหรียญ ช้างจะไม่ขึ้นทางเดียวกับที่เรากำลังปีนป่าย เพราะมีทางเดินอ้อมเขาไปข้างๆ คนก็สามารถใช้ทางช้างเดินได้ แต่จะเสียเวลามากกว่า

          ในที่สุดคุณปีนถึงยอดเขา ความสูงประมาณร้อยเมตรมีเศษนิดหน่อย ตรงนี้เป็นลานกว้าง มีทางเดินทอดยาวสู่ปราสาทลักษณะเหมือนฐานปิรามิดแบบอินคา สูงประมาณ 13 เมตร ทรงสี่เหลี่ยมจตุรัสซ้อนขึ้นไปเป็นชั้นๆทั้งหมด 5 ชั้น ด้านล่างสุดจะใหญ่และสูงที่สุด ก่อนค่อยๆเล็กลงและเตี้ยลง ผมค้นข้อมูลเจอว่า ชั้นล่างมีพื้นที่รวม 76 ตารางเมตร ชั้นบนสุดมีพื้นที่ 47 ตารางเมตร

          พนมบาเก็งสร้างในสมัยพระเจ้ายโสวรมันที่ 1 เป็นปราสาทบนยอดเขาที่หาแสนยากในบริเวณนี้ ไม่ใช่เพราะชาวขอมไม่นิยมสร้างปราสาทบนเขา ในทางตรงกันข้าม พวกเขาชอบมากเพราะถือว่าปราสาทยิ่งสูงเทียมฟ้า ยิ่งมีลักษณะใกล้เคียงกับเขาพระสุเมรุ ที่สถิตย์ของเทพเจ้าสูงสุดตามความเชื่อของศาสนาฮินดู

          ปัญหาคือเมืองเสียมราฐเป็นที่ราบลุ่มริมทะเลสาบ มีภูเขาน้อยมาก พนมบาเก็งเป็นภูเขาเพียงลูกเดียวที่อยู่ใกล้นครวัดและนครธม ในรัศมี 2 กิโลเมตร ที่นี่จึงเป็นปราสาทแห่งขุนเขาสำคัญที่สุดแห่งหนึ่งในสมัยนั้น

          การสร้างปราสาทแบบปิรามิดส่งผลถึงชนยุคหลังแบบคาดไม่ถึง เพราะบันไดขึ้นสูงชันเกือบ 90 องศา เวลาขึ้นใช้คำว่าปีนได้เต็มปากเต็มคำ บันไดแต่ละขั้นจะแคบแค่ฝ่าเท้าวางตะแคง แถมยังไม่มีที่เกาะ การขึ้นพนมบาเก็งจึงต้องเตรียมใจให้ดี

          เทคนิคสำคัญคือไม่ต้องปีนบันไดชั้นแรกที่สูงสามช่วงตัว เพราะขอบปราสาทด้านหนึ่งมีเนินดินสูงขึ้นมา จนเท่ากับระดับปราสาทชั้นแรก เพียงแต่คุณต้องสังเกตให้ดีแล้วจูงสาวไปขึ้นทางนั้น

          มาถึงชั้นที่สอง สาม สี่ และห้า คราวนี้ไม่มีทางเลือก จุดสำคัญอยู่ที่ชั้นสอง เพราะยังคงสูงอยู่ ถ้าเราผ่านชั้นนี้ไปได้ ชั้นอื่นจะเตี้ยลงเรื่อยๆ ถ้าคุณปีนขึ้นยอดปราสาทนครวัดได้ พนมบาเก็งถือว่าอ่อนมาก เพราะเตี้ยกว่ากันเยอะ เพียงแต่ไม่มีที่ให้เกาะ ข้อสำคัญคือคุณไม่ควรอยู่จนมืดค่ำมองไม่เห็นทาง เพราะปีนลงปราสาทยากกว่าปีนขึ้น

          บนลานกว้างของพนมบาเก็ง มีปราสาทเล็กๆตั้งอยู่ตรงกลาง ที่นี่ไม่ค่อยมีอะไรน่าสนใจ เนื่องจากถูกทำลายปรับสภาพไปในสมัยสงครามกลางเมือง กองทหารยึดที่นี่เป็นฐานทัพสำคัญ ถึงปัจจุบันจะซ่อมแซมอย่างเดิมก็ทำไม่ได้ แต่จุดเด็ดของพนมบาเก็งอยู่ที่ขอบปราสาทด้านตะวันใต้ จากมุมนี้เรามองเห็นนครวัดที่ห่างไปเพียง 2 กิโลเมตร

          ปราสาทใหญ่ที่สุดของอาณาจักรขอม ศาสนสถานใหญ่ที่สุดในโลก ตั้งตระหง่านขึ้นมากลางป่าทึบ ถ้าอากาศดีอาทิตย์ส่องแสงเป็นสีแสด ปราสาทจะเปลี่ยนเป็นสีทองสวยมาก ใครเห็นแล้วนับว่าโชคดีสุดๆ แต่อย่าตั้งความหวังสูง ผมเคยขึ้นยอดพนมบาเก็ง 4 รอบ ได้เห็นเพียงครั้งเดียวและยังเห็นไม่ค่อยชัด เพราะมีหมอกแดดระยะไกล ถ้าคุณคิดว่าวันไหนฟ้าแจ่มอากาศดี ถึงตอนเย็นให้รีบเลิกกิจกรรมทุกอย่าง มุ่งหน้าตรงไปพนมบาเก็งทันที มิฉะนั้นอาจผิดหวังว่า รู้อย่างนี้เรามาตั้งแต่เมื่อวานดีกว่า

          จากพนมบาเก็งเราลองไปดูปราสาทลึกลับบ้างดีมั้ยครับ? ในสมัยที่ฝรั่งเศสเริ่มบูรณะปราสาทขอมรอบเมืองเสียมราฐ นักอนุรักษ์นิยมจำนวนมากออกมาโวยวายว่า เพ่...เพ่...เพ่จะทำอะไรน่ะ? ปราสาทเค้าอยู่กลางป่าลึกลับดีๆ เพ่ก็ไปโค่นต้นไม้ หินเค้าตกลงมาแสนโรแมนติก เพ่ก็ดันเก็บขึ้นวางไว้เหมือนเดิม พวกผมน่ะอยากดูปราสาทเมื่อพันปีก่อนนะเพ่ ไม่ได้อยากดูปราสาทบูรณะ ทำอะไรก็คิดถึงคนอื่นเค้าบ้าง

          ฝ่ายวิชาการเหล่านั้นถึงกับอึ้ง อะไรวุ้ยจะทำให้ปราสาทเหมือนเดิมดันไม่ชอบ เอ้า...เก็บไว้แบบเดิมบ้างก็ได้ นี่ไงปราสาท "ตาพรหม" เหมือนเดิมเปี๊ยบเลย สักวันหินจะพังตกมาทับหัว แล้วอย่าหาว่าไม่เตือน

          ด้วยเหตุผลนี้ ปราสาทตาพรหมจึงไม่ได้รับการบูรณะใดๆ ปล่อยให้เวลาเป็นสิ่งทำลายปราสาทไปเรื่อยๆ แต่อย่าคิดว่าไม่สวยนะครับ ถ้ามาช่วงเย็นๆไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยว ที่นี่เยี่ยมอย่าบอกใครเชียว คู่ฮันนีมูนสมควรมาให้ได้

          ปราสาทตาพรหมสร้างในสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 อยู่ห่างเมืองนครธมไปแค่ 1.7 กิโลเมตร (จากประตูด้านตะวันออก) สถาปัตยกรรมซับซ้อนงุนงงมาก ยิ่งปราสาทพังเป็นจุดๆ บางแห่งเข้าได้ บางแห่งเข้าไปก็เสี่ยงกับการคอย่น ผมเลยไม่สามารถแนะนำได้ว่าปราสาทตาพรหมหน้าตาเป็นฉันใด? ว่าง่ายๆคือกำแพงชั้นนอกสุดกว้าง 650 เมตร ยาว 1,000 เมตร ด้านในมีป่าที่สมัยก่อนเคยเป็นบ้านเรือนที่อยู่ของคนผู้ดูแลปราสาท

          ตัวปราสาทจริงๆอยู่ในกำแพงชั้นในกว้าง 220 เมตร ยาว 250 เมตร ภายในมีอาคารหลังเล็กหลังน้อยเต็มไปหมด ไม่มีประเภทสูงเด่นเป็นสง่าเหมือนนครวัด เราต้องลัดเลาะเข้าไปทีละชั้น ค่อยๆดูค่อยๆหาลายสลักหรือมุมมองที่สวยๆ

          จุดเด่นของตาพรหมคือ "ต้นไม้" ขึ้นปกคลุมปราสาท คุณๆอาจร้องว้า...ต้นไม้บ้านชั้นก็มี แต่ต้นไม้ที่ตาพรหมสวยจริงๆ แต่ละต้นสูงหลายสิบเมตร รากใหญ่ขนาดคนโอบ ซอกซอนปกคลุมปราสาทไว้ ดูยังไงก็สวย ไม้พวกนี้เป็นไม้เนื้ออ่อนประเภทไม้ยาง ผมเคยถามชื่อผู้เชี่ยวชาญเค้าไว้หนหนึ่ง แต่ดันจำไม่ได้แล้ว เอาเป็นว่าต้นไม้ชื่อต้นไม้ก็แล้วกันครับ

          เทคนิคเที่ยวตาพรหมต้องค่อยๆเดิน มุดเข้าซอกโน้นแวะเข้าซอกนี้ มีผนังลายสลักสวยๆ 2-3 แห่ง เช่น ลายแม่พระธรณีบีบมวยผม ลายการเดินทางครั้งยิ่งใหญ่ บางแห่งต้องปีนขึ้นไปดู แม้จะสวยหรือยิ่งใหญ่เหมือนนครวัดหรือบายนไม่ได้ แต่วันเวลาที่ผันผ่าน บ่มปราสาทให้ดูดีมีคุณค่า ไม่เหมือนปราสาทบางแห่งที่ใช้แปรงสีฟันขัด ขาวครึ่งล่างดำครึ่งบน คล้ายปราสาทลูกครึ่งมาก ใครอยากเห็นเชิญไปดูได้ที่อำเภอพิมายครับ

          ไม่ไกลจากตาพรหมคือปราสาท "พระขรรค์" สร้างโดยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 เหมือนกัน ตาพรหมสร้างถวายพระมารดา พระขรรค์สร้างถวายพระบิดา รูปร่างหน้าตาคล้ายๆกัน แต่ตาพรหมจะดูคลาสสิกมากกว่า แต่ปราสาทพระขรรค์มีสิ่งที่น่าดูอย่างหนึ่งคือทับหลัง "นารายณ์บรรทมสินธุ์" เราชาวไทยเคยเห็นที่พนมรุ้งแล้ว ลองมาเปรียบเทียบกับที่นี่ จะได้ไอเดียขึ้นอีกเยอะ

          ผมขอยุติเรื่องฮันนีมูนเสียมราฐไว้แค่นี้ก่อน ไม่งั้นเดี๋ยวติดลมแล้วไม่มีเนื้อที่เหลือตอบคำถามที่คุณผู้อ่านบางท่านส่งอีเมลเข้ามา เริ่มจากคุณเอก-สันติ คุณเอกกำลังคิดจะไปนครวัด แต่ไม่แน่ใจเรื่องความปลอดภัย ที่สงสัยมากคือควรไปด้วยตัวเองหรือไปกับทัวร์?

          สำหรับความปลอดภัยคุณเอกไม่ต้องห่วงครับ เสียมราฐเป็นเมืองหากินของเขมร ยังไงก็ต้องปลอดภัย ผมคิดว่ามีใกล้เคียงกับแหล่งท่องเที่ยวใหญ่ๆของไทย เช่น ภูเก็ต เชียงใหม่ ตอนกลางคืนสามสี่ทุ่มผมเดินคนเดียวบนถนน ไม่เคยมีปัญหาอะไรเลย ปัจจุบันมีนักท่องเที่ยวไปเสียมราฐนับล้านคน ไม่ใช่เหมือนยุคก่อนสมัยเขมรแดง

          การเลือกว่าจะไปกับทัวร์หรือไปเอง ขึ้นกับคุณเอกว่าต้องการอะไร? ไปกับทัวร์ดีเพราะมีไกด์ เราไม่ต้องทำอะไร เค้าทำให้เสร็จสรรพ แถมยังช่วยอธิบายโน่นนี่ แต่มีได้ย่อมมีเสีย สิ่งที่คุณเอกอาจเสียไปคือความเป็นส่วนตัว บางครั้งเราอยากดูลายสลักแห่งนี้นานๆ...ก็ทำไม่ได้ เพราะคนอื่นเค้าขึ้นรถกันแล้ว ทำนองนั้นเป็นต้น

          อีกหนึ่งทางเลือกคือแพคเกจทัวร์ ซื้อตั๋วเครื่องบินและโรงแรม บางทัวร์รวมอาหารเช้ากลางวันและเย็น มีรถให้หนึ่งคันมีไกด์ให้หนึ่งคน เราอยากดูที่ไหนนานแค่ไหนก็ได้ แต่ใช้จ่ายแพงกว่าหน่อยหนึ่ง (ค่าไกด์ในเขมรเฉลี่ย 20-30 เหรียญต่อไกด์หนึ่งคน)

          ทางเลือกสุดท้ายคือสิ่งที่ผมเขียนในมินิซีรี่ส์ชุดนี้ ไปเองเลยครับ ประหยัดกว่าแพคเกจ เลือกโรงแรมได้ตามใจชอบ แต่อาจลำบากกว่าหน่อยเพราะไม่มีไกด์ (ถ้าอยากมีก็จ้างได้ ไม่มีปัญหา) ชาวเขมรพูดภาษาอังกฤษได้ดีกว่าคนไทย เราไปไหนมาไหนถ้าพูดได้สักนิดก็สะดวก

          คุณจุ๋มถามว่าโรงแรมดีๆมีไหม? คุณจุ๋มจะไปกับคุณพ่อคุณแม่ กลัวท่านลำบาก ในเมืองเสียมราฐมีโรงแรมชั้นดีจนถึงขั้นสุดๆ คืนละ 1,300 เหรียญก็ยังมี หรูหราจนน่าขนลุก เดี๋ยวนี้มีโรงแรมใหม่ๆเปิดหลายแห่ง เช่น เครือโซฟิเทล แกรนด์โฮเต็ล สองแห่งนี้ถ้ามีงบระดับ 250-300 เหรียญต่อคืนก็อยู่ได้ แต่อาจจะแพงไปหน่อย ที่ผมอยู่ราคา 25-40 เหรียญต่อคืน ไม่มีปัญหาอะไร สะอาดปลอดภัยและสบาย ไม่มีผีด้วย

          คุณนเรศถามว่าไปกี่วันดี? ช่วงไหนดีที่สุด? ถ้ามีโอกาสไปหนเดียว ผมคิดว่าควรไปช่วงหน้าหนาวปลายๆ ประมาณรอยต่อระหว่างมกราคมถึงกุมภาพันธ์ อากาศดีฟ้าใส แต่ลายสลักอาจแห้งไปหน่อย ควรไปอย่างน้อย 4 วันที่เสียมราฐครับ แต่ถ้ามีเวลามีงบมากกว่านั้น 7 วันกำลังสวย

          ยังมีคำถามอีกสามสี่ท่าน ผมตอบทางอีเมลไปแล้วนะครับ สำหรับซีรี่ส์นครวัดคงจบลงแค่นี้ แต่ถ้าใครสนใจหรือสงสัย ยังสามารถถามเพิ่มเติมได้ตลอด อีกสักห้าหกเดือน ผมอาจเขียนถึงอีกสักครั้ง ยังมีปราสาทสวยๆให้เที่ยวอีกเยอะเชียว

          แต่สัปดาห์หน้า เราจะกลับมาเที่ยวเมืองไทยกัน ผมจะแนะนำการไปดูนกน้ำที่บึงบอระเพ็ด ค่าใช้จ่ายถูกแถมเห็นนกแสนสนุก ลองติดตามนะครับ

 

Copyright © 1999-2001 TalayThai.com All right reserved.