จุดจบเจ้าพ่อ...ฉลามวาฬ

Last Update : Thursday 5 April, 2001 1:47 AM

          ฉลามวาฬ...ปลาใหญ่ที่สุดในโลก ขนาดโตเต็มที่อาจยาวเกิน 12 เมตร น้ำหนักเกิน 11 ตัน ฉลามวาฬพบได้ทั่วโลก แต่มีเพียงทะเลบางแห่ง...บางแห่งเท่านั้น ที่พบเขาชุกชุม จนกลายเป็นตำนานเล่าขานถึงปลาใหญ่สุดที่มวลมนุษยชาติได้รู้จัก เมื่อพ.ศ.2467 กลางอ่าวไทย ฉลามวาฬขนาดยาวเกิน 15 เมตรถูกจับได้ ตลอดประวัติศาสตร์หลายพันปีของมนุษย์ เราไม่เคยพบปลาตัวไหนใหญ่กว่านั้น...อีกแล้ว

          หลายสิบปีผ่านไป ฉลามวาฬยังคงอยู่คู่ทะเลไทย เราพบพวกเขาชุกชุมที่หินริเชลิว (มีนาคม-เมษายน) หินม่วง-หินแดง (มกราคม) ฯลฯ รวมทั้งข้อมูลที่พบทั่วอ่าวไทย เกาะเต่า (สุราษฎร์ฯ) หินเพลิง (ระยอง) หินแพ (ชุมพร) ฯลฯ นักดำน้ำต่างพากันลงทะเล ยอมเสียเงินหลายหมื่นบาท บางคนลงทุนข้ามโลกมา เพื่อได้เห็นเจ้าพ่อ ได้มีโอกาสว่ายน้ำเคียงคู่กับปลาใหญ่สุดในโลก...สักครั้งในชีวิต ข้อมูลจากการสำรวจขั้นต้น ฉลามวาฬหนึ่งตัวที่หินริเชลิว ทำรายได้ให้ประเทศไทยประมาณ 200 ล้านบาทต่อปี

          แต่บางครั้ง...บางคน ไม่เคยรู้จักคำว่าพอ ต้องกินอะไรที่พิสดาร ต้องทำร้ายชีวิตอื่นให้สาสมเพื่อความเป็นสุดยอด ฉลามวาฬที่ไม่เคยทำร้ายคน...กลับต้องโดนล่า พวกเขามีชีวิตอิสระกลางทะเล ไม่ได้เกิดขึ้นมาเพื่อเป็นสัตว์ให้มนุษย์กิน แต่บางคนก็กินเขา กินครีบในนามอาหารจานหรู "หูฉลาม" กินเนื้อที่ท้องแบบ "ฉลามเต้าหู้" การล่าครั้งใหญ่จึงเริ่มต้น เพื่อให้ประวัติศาสตร์ได้จารึกอีกครั้ง ของการทำลายล้างหนึ่งชนิดบนโลกด้วยน้ำมือของ "มนุษย์"

          เรือประมงของบางประเทศในมหาสมุทรอินเดีย ออกเดินทางทั่วทะเล ฉลามวาฬเป็นปลาที่ชอบขึ้นผิวน้ำ เมื่อพวกเขาเห็น การลงอวนเริ่มต้น ฉลามวาฬติดอวน ดิ้น...ทุรนทุราย สงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น? ก่อนถูกลากเข้าไปประชิดเรือ ฉมวกถูกแทงลงมา เจ้าพ่อไม่มีเวลาสงสัยอีกแล้วว่าทำไม? วิญญานปลิดปลิวจากร่างขนาดยักษ์

          เจ้าพ่อหงายท้อง ลอยกระเพื่อมข้างเรือ ชาวประมงดีใจยกใหญ่ ลาภมาถึงแล้ว เจ้าพ่งเจ้าพ่ออะไรไม่สนใจ เงินจ๋าสำคัญกว่า ชาวประมงโดดลงเรือ มีดคมกริบถูกกรีดไปที่ท้อง ลากเป็นแนวยาวเพื่อเจาะเอาเนื้อ เลือดสีแดงไหลริน ตัดกับสีครามของน้ำทะเล

          เนื้อที่ท้องของเจ้าพ่ออ่อนนุ่ม ถูกชำแหละขึ้นมาเป็นชิ้น ใช้เชือกลากผ่านรอกส่งต่อขึ้นเรือ เนื้อนี้เอาไปทำฉลามเต้าหู้ได้สบาย ช่องท้องถูกเจาะให้กว้างขึ้น ชาวประมงกระโดดลงไปข้างใน มือซ้ายถือมีด มือขวาล้วงเข้าไป เอาเครื่องในเจ้าพ่อออกมา

          เครื่องในฉลามวาฬเอาไปทำตือฮวนไม่ได้ แต่บางส่วนมีค่า เช่น ตับ พวกเขาสามารถส่งโรงงานไปทำน้ำมันตับปลา ใส่แคปซูลไปให้คนกินทั่วโลก แต่ไม่ใช่เฉพาะฉลามวาฬเท่านั้นที่มีตับ ปลาอื่นก็มี และยังมีอีกหมื่นอีกแสนปลาที่เป็นอาหารของพวกเราโดยตรง ไม่จำเป็นต้องฆ่าเจ้าพ่อเพียงเพื่อหวังตับ

          บางครั้งชาวประมงแล่เอาครีบและหางกลางทะเล ก่อนปล่อยให้ซากศพเจ้าพ่อจมดิ่งสู่พื้น แต่หลายครั้งหากเรืออยู่ไม่ไกลชายฝั่ง ฉลามวาฬถูกลากเข้าหาด แต่ละคนถือมีดมาเชือดเนื้อเถือหนัง ตัดเอาครีบออกไป แล่เนื้อเป็นชิ้น โดยมีเยาวชนของโลกเฝ้าติดตามดูอย่างใกล้ชิด

          ส่วนที่มีค่าสูงสุดคือครีบและหาง พวกนี้ถูกนำมาตากแห้ง ก่อนแล่แล้วส่งโรงงานทำเป็น "หูฉลาม" กระดูกอ่อนของปลากลุ่มนี้ ที่ไม่ได้วิเศษกว่าเล็บ ไม่ได้มีคุณค่าทางอาหารมากกว่าเส้นผม แต่คนค่อนโลกกลับนิยมกินกัน เพราะรู้สึกว่านั่นคืออาหารเลิศชั้นหรูเคียงคู่อยู่ในเหลา ครีบเหล่านี้กำลังจะมาเป็นอาหารในชามของคุณ...ของผม...ของคนไทย ในเยาวราช ในร้านอาหารโออิชิ หรือที่ไหนก็ได้ในโลก หากเรายินดีกินมันเข้าไป

          เหตุการณ์ทั้งหมดไม่ได้เกิดในทะเลไทย ประมงไทยยังนับถือเขาเช่นเจ้าพ่อ แต่ฉลามวาฬเป็นสัตว์อพยพ มีการเดินทางจากทะเลหนึ่งไปอีกทะเลหนึ่ง เขาไม่รับรู้รับทราบกับการแบ่งขอบเขตประเทศของมนุษย์ การหยุดตำนานของการทำลายล้างครั้งสำคัญของโลก การรักษาทรัพยากรสิ่งมีชีวิตทรงคุณค่าสูงสุดของทะเลไทย มิใช่ทำได้เพียงแค่...ดูแลรักษาฉลามวาฬในบ้านเรา

          ทีมงาน TalayThai.com พยายามรณรงค์เรื่องฉลามและการกินหูฉลาม ผ่านบทความที่เราเคยนำเสนอ พวกเราเป็นสมาชิกของ "ชมรมรักษ์ฉลามวาฬ" เข้าร่วมประชุมทุกครั้งไม่เคยขาด เราร่วมกิจกรรมต่างๆ พร้อมหาทางให้คนไทยรู้คุณค่าของชีวิตหนึ่งในทะเล...สุดยอดชีวิต...สุดยอดปลา

          เราประสบความสำเร็จในการผลักดันให้ฉลามวาฬกลายเป็นสัตว์คุ้มครองตามกฏหมายประมง ตั้งแต่พ.ศ.2543 แต่การมีกฏหมายคุ้มครอง ไม่ได้หมายความว่าฉลามวาฬปลอดภัยแน่นอน

          หนึ่งคำที่คุณกินหูฉลามเข้าไปในวันนี้ อาจหมายถึงหนึ่งชีวิตของฉลามวาฬในมหาสมุทรอินเดีย หมายถึงฉลามตัวนั้นที่จะว่ายผ่านเข้ามาในน่านน้ำไทยฝั่งทะเลอันดามัน หมายถึงนักท่องเที่ยวทั้งไทยและต่างชาตินับพันนับหมื่นที่ลงใต้น้ำเพื่อไปดูเขา หมายถึงเงินตราที่เข้าสู่ชาติ หมายถึงเงินสำหรับสร้างถนน สร้างโรงเรียน โรงพยาบาล สวัสดิการ 30 บาทรักษาทุกโรค หมายถึงการอยู่รอดของธุรกิจในเมืองไทย ฯลฯ

          สำคัญกว่านั้น หนึ่งคำของคุณ...คือการตอกย้ำของการทำลายล้าง ครั้งสำคัญที่สุดครั้งหนึ่ง ที่กำลังจะเกิดขึ้นในช่วงชีวิตของเรา การฆ่าเจ้าพ่อแห่งท้องทะเล

          TalayThai.com เป็นเพียงหนึ่งในสื่อที่เห็นว่า การกินหูฉลามคือการทุบหม้อข้าวตัวเอง เราไม่ได้เปรียบเทียบว่าการกินฉลามกับการกินหมูกินวัว อย่างไหนโหดร้ายกว่ากัน เราไม่ได้รณรงค์เพื่อการอนุรักษ์เพราะความสงสารฉลามวาฬ แต่เรายังสงสารตัวเอง สงสารลูกหลานชาวไทย เมื่อในอีกไม่ช้า...ทะเลอาจปราศจากเจ้าพ่อ

          ในฐานะคนไทยกลุ่มหนึ่ง เรามีสิทธิเสนอความคิดเห็นตนเอง เราไม่เห็นด้วยกับการแข่งขันกินหูฉลาม ตั้งแต่หนังเรื่อง Deep Blue Sea

          เรายิ่งไม่เห็นด้วยสำหรับเทศกาลกินหูฉลาม ของร้านอาหาร "โออิชิ" เราเคยกินอาหารร้านนั้น แต่เราจะไม่กินอีกแล้ว เพราะไม่เข้าใจว่า ขณะที่เขากำลังนำเสนอเรื่อง "ผักปลอดสารพิษ" ทำไมถึงคิดกินฉลามให้สิ้นโลก?

          การกินหูฉลามคือจุดจบของสัตว์กลุ่มหนึ่งที่ธรรมชาติใช้เวลา 400 ล้านปีในการสรรค์สร้าง ชีวิตที่สมบูรณ์แบบแทบไม่เปลี่ยนไปจากบรรพบุรุษ

          สัตว์กลุ่มนี้กำลังถึงจุดจบ ในช่วงชีวิตของสัตว์อีกกลุ่มหนึ่ง ที่เพิ่งวิวัฒนาการมาไม่ถึง 1 แสนปี

          จุดจบครั้งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะถ้าไม่กิน...จะอดตาย...ไม่รอด

          แต่เกิดขึ้นเพียงเพราะความ "อยาก" เท่านั้น

          แค่นั้นเอง....