![]() Last Update : Friday 5 January, 2001 12:18 PM |
|
7...
"ว้าย...อย่ามาแกล้งกันนะ!!?"
"อะไรกัน...ขวัญอ่อนจริงนะเธอ แค่นี้ก็ปัดไปซะไกล ดูซิตายเสียแล้วก็ไม่รู้"
"ช่างมันเถอะ ไปกินข้าวกันดีกว่า...หิวแล้ว"
"อ๋อ...แน่สิ มีใครรออยู่ไม่ใช่เหรอ?"
"อย่ามาแซวกันนะ พี่เอกกับฉันไม่ได้คิดอะไรกันหรอก"
"ให้มันจริงสักรายเถอะ จะคอยดู๊"
เสียงเอะอะเงียบหายไป ขณะที่ฉันกำลังเจ็บปวดไปทั่วสรรพางค์กาย แถวนี้ไม่ใช่บริเวณที่ฉันคุ้นเคย ปลาสองสามตัวเริ่มว่ายเข้ามามองดูฉัน
แต่จะแปลกอะไร ถูกปลากินหรือถูกอะไรกิน ฉันรู้ดีว่าเวลาของตัวเองหมดแล้ว
ฉันหลับตาลง ในใจคิดถึงพี่สองที่อยู่ห่างไปแสนไกล พี่คงต้องอยู่โดดเดี่ยวต่อไป คงไม่มีเวลาพอที่จะมีทากทะเลตัวไหนมาเจอกับพี่ได้อีกแล้ว
พี่หนึ่ง...พี่สาม...พี่สี่...จากไป แต่อย่างน้อยฉันยังเข้าใจว่าทำไม พวกเขาถูกกินไปเพื่อเป็นอาหาร
สำหรับฉันล่ะ? ฉันจากไปเพราะอะไร...เพราะความไม่ตั้งใจหรือ?
พวกเราวิวัฒนาการมานับล้านปี มีระบบป้องกันตัวพัฒนาสูงสุด แต่มาตายเพราะความไม่ตั้งใจหรือ?
พี่สอง...พี่คิดผิด...ธรรมชาติลำเอียง
ฉันเอง...ฉันคิดผิด...มนุษย์มิใช่เทพเจ้า
แต่พวกเขาเป็นเพียง...เป็นเพียง.....
................
Copyright
© 1999-2001 TalayThai.com All right reserved.
comment to webmaster@talaythai.com