![]() Last Update : Friday 5 January, 2001 12:17 PM |
|
4...
เวลาเลยเที่ยงมาแล้ว ฉันหยุดพักการกินอาหารชั่วคราว ตอนนี้ผ่านไปหลายเดือนจนร่างกายฉันเริ่มอวบใหญ่ กลายเป็นทากทะเลเต็มวัยไปแล้ว
ระหว่างพักฉันอดเหลือบไปมองก้อนปะการังตายที่อยู่ข้างๆ ไม่ได้ ตรงนั้นมีไฮดรอยด์รูปร่างคล้ายขนนกขึ้นอยู่โดดเดี่ยว เจ้านั่นมีเข็มพิษแสนอันตรายจนไม่มีใครอยากไปยุ่งด้วย...ไม่สิ...เคยมีอยู่ครั้งหนึ่งแต่นานมาแล้ว
หลังจากที่ฉันสูญเสียพี่หนึ่งไป พวกเราเงียบเหงากว่าเดิม แต่ในวันหนึ่งขณะกำลังกินอาหารอยู่ตรงปลายฟองน้ำ ฉันได้ยินเสียงร้องเรียกเบาๆ จนต้องหันไปดู
บนไฮดรอยด์ต้นนั้น มีสัตว์เผ่าพันธุ์เดียวกับฉัน แต่หน้าตาแตกต่างออกไป เขาเป็นทากทะเลที่มีหนามแหลมคล้ายเข็มเรียงรายอยู่บนหลัง กำลังเกาะอยู่ตรงนั้นพร้อมกัดงั่มคำใหญ่ลงไปบนหนวดไฮดรอยด์ ดูเหมือนเข็มพิษเหล่านั้นจะไม่ก่อปัญหาให้กับเขา เมื่อฉันจ้องนานเข้า เขาก็หันมามองกลับ ถ้าดูไม่ผิด...ฉันเห็นรอยยิ้มเยาะซ่อนอยู่บนใบหน้า
ในกระบวนพี่น้องร่วมครอบครัวเดียวกัน ฉันเป็นทากใจร้อนที่สุด ด้วยเหตุนี้ฉันจึงถามไปว่ามีอะไรเหรอ? ทำไมต้องทำหน้าอย่างนั้น?
สิ่งที่เขาบอกมาทำฉันอึ้งไปพักใหญ่ เขาบอกว่าวันที่พี่หนึ่งถูกกินเขาก็มองเห็นเหตุการณ์ด้วย ทากอย่างพวกฉันธรรมชาติสร้างมาไม่ดีพอ ต้องถูกกินก่อนถึงป้องกันตัวได้ สำหรับเขานั้นเหนือกว่ากันเยอะ
ด้วยความโกรธฉันตะคอกถามว่าทำไม?
แทนคำตอบเขาส่ายหนวดชูขึ้น ก่อนริมฝีปากจะมีรอยยิ้มแสนน่าเกลียด เขาบอกว่าเห็นเข็มพิษของฉันไหม ฉันเป็นทากที่กินไฮดรอยด์ได้ เมื่อกินเข็มพิษเหล่านั้นเข้าไปก็จะนำมาใช้โดยเก็บไว้ในหนวดกลางหลัง ปลาหรือศัตรูใดที่คิดว่ายเข้ามากิน เห็นเข็มพิษเหล่านี้ก็หนีไปหมดแล้ว จะมีบ้างที่เข้ามาใกล้ก็โดนเข็มพิษยิงใส่แบบจำจนตายไม่มีวันลืม วิธีการนี้ไม่เพียงแต่ปลอดภัย แต่ยังไม่เจ็บตัว ไม่ต้องสูญเสียพี่น้องไปสังเวยปลาเหมือนพวกเธอหรอก
ฉันเจ็บใจมากแต่ไม่รู้จะโต้กลับได้อย่างไร? ทุกอย่างที่เขาพูดมาก็ถูก หรือครั้งนี้ธรรมชาติจะลำเอียง?
ฉันไม่ต้องรอคำตอบจากใคร เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าบอกกับฉันแล้ว
ขณะที่พวกเรากำลังโต้ตอบกันอยู่ ด้านข้างกอไฮดรอยด์กลับปรากฏเงาตะคุ่มของสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งขยับตัวมุ่งหน้าเข้ามา เราพูดจากันจนลืมสังเกตรอบข้าง ไม่เห็นว่ามีปูตัวหนึ่งเข้ามาอยู่ใกล้ แต่เขาไม่ได้เข้ามาเพื่อร่วมวงสนทนา
ทากตัวนั้นรีบขยับหนวดชูขึ้นพลางหันหน้าเข้าสู้ แทนที่ปูจะครั่นคร้ามกับเข็มพิษ เขากลับขยับก้ามกริ้บกรั้บ ทันใดนั้น!!? ปูใช้ก้ามหนึ่งกดหัวทาก อีกก้ามบรรจงถอนเข็มพิษออกจากหลัง ทุกครั้งที่เข็มพิษถูกถอน ฉันเห็นทากตัวนั้นหน้าเบ้ด้วยความปวดร้าว หนึ่งคือเจ็บปวด ส่วนอีกหนึ่งฉันแน่ใจว่าเกิดจากความสลดใจ ทราบดีว่าอีกไม่นาน เข็มพิษที่เขาหลงว่าจะช่วยป้องกันตัวเองได้จะหมดไป ปล่อยให้เขากลายเป็นสัตว์ไร้ทางสู้
กินเวลาไม่ถึงห้านาที ทากตัวนั้นก็หมดเข็มพิษ ปูดึงเขาเข้ามาใกล้ก่อนกัดแทะ ฉันไม่สามารถทนดูภาพเหตุการณ์ จึงหันหลังกลับคลานหนีออกมา ตรงนั้นเองที่ฉันพบพี่สองจ้องมองอยู่ เขาบอกก่อนคลานตามมาว่า ธรรมชาติไม่เคยลำเอียง ซึ่งฉันเห็นด้วยทั้งใจ
ฉันไม่เคยคิดเลยว่าพี่สองพูดผิด...
Copyright
© 1999-2001 TalayThai.com All right reserved.
comment to webmaster@talaythai.com