หนูดาวกับปูเสฉวนแก้ว

Last Update : Tuesday 20 March, 2001 2:58 AM

รวมมิตรเสฉวน

ความเศร้าของปูเสฉวน
หนูดาวกับปูเสฉวนแก้ว
คืนบ้านให้ปูเสฉวน
บ้านมีรูของปูตัวนิ่ม
บ้านในฝันของเสฉวน
Green Trip กับบ้านมีรูของปูตัวนิ่ม
แสดงความคิดเห็น

หนูดาวกับปูเสฉวนแก้ว

          ดาวอยู่ที่สิมิลันมาสามคืน จนถึงเช้าวันสุดท้ายก่อนขึ้นเรือ มีเรื่องน่าเศร้าใจเกิดขึ้น

          เปล่าค่ะ...ไม่ใช่ใครมาหักอกดาว...แต่สาวคนนี้เจออะไรบางอย่าง

          เรื่องเริ่มจากตอนเช้าดาวกำลังเก็บของ ได้ยินเสียงเรียกให้มาดูตัวประหลาด รีบวิ่งลงไปชายหาดเห็นคนมุงดูอะไรอยู่

          พอเข้าไปใกล้ดาวจึงเห็นภาพที่แทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง เค้าเป็นสัตว์ค่ะ...เป็นปูเสฉวนยักษ์ (Land Hermit Crab - Coenobita perlatus ) หาดูได้ยากมากในทะเลแถวอื่นของเมืองไทย แต่เจ้าตัวที่ดาวกำลังมองอยู่นี่รับรองหาดูได้ยากในทะเลอื่นใดในโลก เขาเป็นปูเสฉวนก็จริงแต่มีเปลือกเป็นแก้ว

          ขณะที่พวกเรากำลังอึ้งอยู่นั้น นักท่องเที่ยวสาวคนหนึ่งเอามือไปจับปูเสฉวน เธอคงตั้งใจจะหยิบไปให้เพื่อนดู แต่ธรรมชาติสร้างปูมาให้อยู่ในเปลือกหอยไม่ใช่อยู่ในแก้ว เจ้าเสฉวนเลยตกพรวดลงมา

          ดาวเห็นแล้วอยากจะด่า (ขออภัยใช้คำหยาบแต่เรื่องจริง) อยากถามว่าโรคจิตเหรอ ดูอย่างเดียวไม่ได้ต้องจับต้องแตะ แต่ยังไม่ทันพูดอะไรออกไป ฝรั่งผัวเมียที่ยืนดูอยู่ด้วยเขารีบร้องบอกว่าอย่าจับ

          สาวน้อยที่น่าอัดคนนั้นตกใจปล่อยมือแก้วตกไปเกือบทับหัวปู เธอหน้าม้านอยู่พักใหญ่ก่อนรีบชวนเพื่อนเดินออกไปจากตรงนั้น (อ๋อ...นึกว่าด้านเป็นอย่างเดียว)

          ฝรั่งเค้าดูอีกสักแป๊ปนึงก็เดินไป ทำหน้าเศร้ากันทั้งผัวเมีย ดาวบอกกับคุณวัชระตามตรงว่าความคิดตอนนั้นไม่อยากเกิดเป็นคนไทยเลยค่ะ...มันอาย

          คุณสกลพรรณเริ่มถ่ายภาพปู แต่ถ้าตาไม่ฝาด ดาวเห็นหัวหน้ากองบก.มือสั่น

          ทุกคนในทีมงานที่ยืนมุงอยู่รู้ดีว่าปูเสฉวนใช้เปลือกหอยเป็นบ้าน...เป็นเครื่องปกป้องตัวเองให้พ้นภัย ธรรมชาติพัฒนาลำตัวเขาให้โค้งงอสอดใส่กับเปลือกหอยได้อย่างเหมาะเจาะ

          แต่เจ้าปูโชคร้ายนี้ไปเกิดที่ไหนไม่เกิดดันมาอยู่บนบ้านเมืองนี้ เปลือกหอยขนาดใหญ่ถูกเก็บไปขายประดับบ้านอิงธรรมชาติหมดแล้ว จากนั้นผู้คนช่วยกันทิ้งขยะมาแทนเปลือกหอย นับว่ายังมีความกรุณาทิ้งแก้วแตก ๆ ไว้ให้ปูใช้ทำบ้านแทน

          ปัญหาคือปูเสฉวนไม่ได้วิวัฒนาการหลายล้านปีมาให้ใช้แก้วเป็นบ้าน เค้าคงไม่รู้จะทำยังไง เอาตัวใส่เข้าไปก็ไม่สะดวก เวลาโดนศัตรูจำพวกหมา หนู หรือแมวจู่โจมก็ได้แต่ภาวนาขอพรจากฟ้าให้ตายเร็ว ๆ อย่าตายช้ามันทรมาน

          เจ้าปูตัวนั้นนั่งนิ่งอยู่สักครู่ เค้าคงงงว่าเกิดอะไรขึ้น พอเห็นพวกเราไม่ทำอะไรจึงเริ่มเอาตัวใส่กลับไปในเปลือกแก้ว คุณวัชระคะ...บอกตามตรงตอนนั้นดาวน้ำตาเกือบไหล

          ดาวทราบดีว่าปูเสฉวนเวลาเจอเปลือกหอยใหม่ที่เหมาะกว่าเค้าจะทิ้งบ้านเดิม เจ้าปูตัวนี้หอบบ้านบ้า ๆ อย่างแก้วมานานไม่รู้เท่าไหร่ ทุกวันเค้าคงเฝ้าแต่หาบ้านใหม่ที่เป็นเปลือกหอยธรรมชาติ หวังไปเรื่อยหาไปเรื่อยแต่ชาตินี้ดาวก็รู้ดีว่าไม่มีวันเจอ

          แถวนั้นมีเปลือกหอยใหญ่เหลือเสียเมื่อไหร่กันล่ะ ถ้าหาเจอพวกดาวเอาไปให้ปูแล้ว อยากแนะนำเค้าว่าให้ไปหาตามคอนโดหรือตลาดหัวหินบ้านเพสิมีโอกาสเจอแน่

          อาจารย์ธรณ์บอกพวกดาวว่าอย่างนี้ถึงต้องรณรงค์เรื่องบ้านอิงธรรมชาติ เขียนมาพูดมาตั้งไม่รู้กี่ครั้งแล้วยังไม่เห็นผล ตอนนี้เปิดหนังสือบ้านบางเล่มก็ยังเจอภาพปะการังภาพเปลือกหอยอยู่เลย ไม่เชื่อคุณวัชระลองไปดูตามแผงก็ได้ สงสัยคงต้องส่งภาพปูเสฉวนตัวนี้ให้ไปดูถึงจะรู้สึกตัวมั๊ง (ว่าไม่ได้...บางคนเค้าอารมณ์ศิลป์สูงปรี๊ดจนคนอย่างเราตามไม่ทัน เรามันโง่ไม่เห็นเส้นสายลวดลายธรรมชาติของเปลือกหอยที่ประดับไว้ในห้องน้ำ)

          สำหรับคุณคนที่ทิ้งขยะ อย่าคิดว่าช่วยปูนะคะ ถ้าดาวเป็นเสฉวนขอลาตายดีกว่าอยู่ไปแล้วทรมาน สงสัยปูฆ่าตัวตายไม่เป็นไม่งั้นเค้าคงสมัครใจลาโลกไปนานแล้ว

          ในที่สุดคุณสกลพรรณลดกล้องก่อนผุดลุกขึ้น ปูเสฉวนกำลังเดินมุ่งหน้าลงทะเล กลางอ่าวมีเรือใหญ่พานักท่องเที่ยวเต็มลำวิ่งเข้ามา ติดป้ายข้างเรือว่า "Amazing Thailand"

          แต่งเพลงติดป้ายหรือจัดกองคาราวานโฆษณายังไงก็ได้ค่ะ...แต่ถึงเวลาแล้วที่ธรรมชาติฟ้องว่าคนไทยทำผิด

          คุณวัชระคะ...คุณผู้อ่านคะ...อย่าเพิ่งท้อใจ...ถึงเวลาสู้ตายไว้ลายสู้ ๆ แล้วค่ะ

ปล. อาจารย์ธรณ์ส่งเรื่อง "ความเศร้าของปูเสฉวน" ตีพิมพ์ใน "ผู้จัดการรายวัน" เสียงสะท้อนจากคุณผู้อ่านบอกได้ว่ากระหึ่ม มีคนเพจมาบอกว่าอ่านแล้วร้องไห้ ถึงตอนนี้เรื่องของปูเสฉวนกำลังจะตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษ ภาพปูเสฉวนได้ออกทีวี จะเป็นโปสเตอร์ ฯลฯ

          ดาวดีใจค่ะ...เพียงแต่สงสัยว่าตอนนี้ปูตัวนั้นเป็นอย่างไร...เค้าจะตายหรือยัง

          คิดก่อนทำนะคะ...พูดว่ารู้ไม่เท่าถึงการณ์หรือไม่ทันคิดมันล้าสมัยไปแล้ว

          อย่างน้อยก็ในยุคที่เมืองไทยต้องการปาฏิหารย์เท่านั้นทะเลจึงจะอยู่รอด

          ช่วยกันสร้างปาฏิหารย์นะคะ...

รวมมิตรเสฉวน


ความเศร้าของปูเสฉวน หนูดาวกับปูเสฉวนแก้ว คืนบ้านให้ปูเสฉวน บ้านมีรูของปูตัวนิ่ม บ้านในฝันของเสฉวน Green Trip กับบ้านมีรูของปูตัวนิ่ม แสดงความคิดเห็น