Last Update : Friday 23 February, 2001 2:00 AM

เรื่อง... ธรณ์ ธำรงนาวาสวัสดิ์/ภาพ... ธรณ์ ธำรงนาวาสวัสดิ์, สกลพรรณ ทิพานันท์, นัท สุมนเตมีย์

ชั่วชีวิต...หมึกกระดอง หอยไร้เปลือก เรือดำน้ำธรรมชาติ หมึกพรางตัว หน้าที่ของน้ำหมึก เมื่อหมึกล่าเหยื่อ เมื่อหมึกมีรัก หมึกออกไข่ ล่าหมึก ไดหมึก ตกหมึกและลอบหมึก เลี้ยงหมึก แสดงความคิดเห็น

เลี้ยงหมึก

          เชื่อมั้ยว่า ปัจจุบันนอกจากการจับหมึกทะเลตามธรรมชาติ เมืองไทยของเธอยังพัฒนาถึงขั้นสามารถเพาะเลี้ยงหมึกได้ แต่การเลี้ยงหมึกแบบส่งขาย ยังอยู่ในขั้นทำการวิจัย โดยสถานีเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่ง จังหวัดระยอง กรมประมง เป็นผู้นำในด้านนี้ มีการศึกษาเพื่อเลี้ยงหมึกสามชนิด ได้แก่ หมึกหอม หมึกกระดองก้นไหม้ และหมึกกระดองลายเสืออย่างฉัน

          เริ่มด้วยการรวบรวมพันธุ์หมึกจากธรรมชาติ ทางศูนย์จะไปซื้อไข่หมึกหอมที่ติดลอบมาจากชาวประมง ในราคากิโลกรัมละ 3-5 บาท ส่วนหมึกกระดองมีไข่หมึกติดลอบน้อยมาก เลยต้องซื้อพ่อแม่พันธุ์ที่ยังมีชีวิต ในราคากิโลกรัมละ 70 บาท (ราคาในพ.ศ. 2538) พ่อแม่พันธุ์หมึกมีน้ำหนัก 0.5-1.8 กิโลกรัม

          จากนั้นเค้าเอาพวกเราใส่บ่อเลี้ยง เป็นบ่อทรงกลมเส้นผ่านศูนย์กลาง 1.8 เมตร ในอัตราพ่อต่อแม่ 1:1 แล้วทิ้งอวนที่ตัดเป็นแผ่นสี่เหลี่ยมถ่วงน้ำหนักไว้ที่ก้นบ่อ เมื่อพ่อแม่ผสมพันธุ์กันแล้วจะได้มาวางไข่ติดกับอวน

          ไข่ที่ได้จะนำมาคัดให้มีขนาดใกลเคียงกัน ใส่ตะกร้าพลาสติกลอยน้ำไว้ในบ่อเพาะฟัก มีระดับน้ำลึก 60 เซนติเมตร ความเค็มระหว่าง 25-35 ส่วนต่อพันส่วน พร้อมให้อากาศตลอดเวลา ปล่อยน้ำให้ไหลผ่านในอัตรานาทีละ 2 ลิตร บ่อเหล่านี้จะอยู่ในโรงเพาะฟักที่มีตาข่ายพรางแสง ให้ปริมาณแสงที่ส่องผ่านมาลดลงสักร้อยละ 75 เพื่อป้องกันไม่เกิดสาหร่ายเกาะบนไข่

          ระหว่างรอให้ไข่ฟักเป็นตัว คนเลี้ยงต้องพยายามควบคุมสภาพแวดล้อมไม่ให้เปลี่ยนแปลงมากเกินไป ต้องคอยพลิกไข่ในตะกร้า ดูดตะกอนที่พื้นและเก็บไข่ที่ตายทิ้งไป หากทุกอย่างเป็นไปด้วยดี ลูกหมึกจะเริ่มโผล่หน้าจากไข่ในเวลา 2-3 อาทิตย์

          หลังจากลูกหมึกออกจากไข่ เราทยอยใส่บ่อเลี้ยง เป็นการคัดขนาดไปด้วยในตัว จากนั้นจึงปล่อยลูกหมึกลงสู่ท้องทะเล เป็นการเพาะเลี้ยงเชิงอนุรักษ์ เนื่องจากยังไม่ได้ทำถึงในระดับเลี้ยงจนขาย เพราะปัญหาด้านความคุ้มทุน แต่ดูจากสถานการณ์ที่ราคาหมึกแพงขึ้นเรื่อย คาดว่าอีกไม่นานเราคงพัฒนาถึงขั้นทำฟาร์มหมึกทะเลได้สำเร็จ

          เอาล่ะจ้ะ...ฉันเล่าเรื่องของตัวเองมาหมดแล้ว ยังแถมเรื่องล่าหมึกเลี้ยงหมึกให้เป็นพิเศษ ถึงเวลาต้องจากกันเสียที สำหรับหมึกอย่างพวกเราแล้ว ยังไงก็คงเป็นสัตว์น้ำเศรษฐกิจ ต้องถูกจับถูกกินถูกขายอยู่ทุกวัน ฉันคงไม่เรียกร้องให้มีการอนุรักษ์หมึกหรอก แต่ฝากความหวังไว้กับฟาร์มหมึกในอนาคต ส่วนปัจจุบัน ขอให้พวกเธอไม่เข้าไปจับฉันในเขตอุทยานแห่งชาติหรือในเขตรักษาพืชพันธุ์ของกรมประมงก็พอใจแล้ว โดยเฉพาะพวกนักดำน้ำที่ชอบถือฉมวกไปยิงปลา เจอหมึกกระดองก็ยิงเข้าให้ อย่าทำอย่างนั้นเลย ซื้อเขากินดีกว่า อย่างน้อยก็ไม่ต้องทำผิดกฏหมาย แถมยังไม่ทำตัวทุเรศในสายตาคนอื่นด้วย

          ลาแล้วจ้ะ...พบกันคราวหน้าอย่าลืมทักทายกันบ้างนะ

Copyright © 1999-2001 TalayThai.com All right reserved.
comment to webmaster@talaythai.com