สรรพสัตว์พรางตัว

Last Update : Friday 2 March, 2001 1:59 PM

สรรพสัตว์พรางตัว

คำแนะนำของครูแนะแนว
สัญญาวัดใจ
กัมโม่ผิงดาว
นัทและศรัทธา
ธรณ์เลือดเย็น
ที่มาของเรื่องราว

ธรณ์เลือดเย็น

          ตีสาม...น้ำเย็น...โลกมืด...เงียบ

          สำหรับหลายคน โลกกลางคืนสวยกว่ากลางวัน ผมก็เช่นกัน...แต่ที่นั่นคือใต้น้ำ

          เม่นทะเลตรงหน้ามีขนาดใหญ่กว่ากำปั้น จุดสีแดงของตากุ้งเม่นทะเลสว่างเรืองเมื่อต้องแสงไฟฉาย ผมเบี่ยงซ้าย...ผมอ้อมขวา ส่ายกล้องไปมาเพื่อรอเวลากดชัตเตอร์

          หลังจากเกือบสิบนาทีผ่านไป อากาศกำลังถูกใช้ใกล้หมด ผมถอนใจ หลังจากสำรวจเม่นทะเลนับร้อยตัวตลอดสามไดฟ์ในคืนนี้ นี่เป็นเพียงตัวเดียวที่ผมเจอกุ้งผู้พึ่งพา

          สามปีที่ผ่านมา ผมเรียนรู้ว่าปริมาณและความหลากหลายของสรรพสัตว์พรางตัวมีมากน้อยไม่เท่ากัน ในบางพื้นที่...บางบริเวณ อาจมีสัตว์อยู่นับสิบนับร้อยชนิด บางจุดอาจพบกุ้งเม่นทะเลเกือบทุกครั้งที่เจอเม่นทะเล แต่บางจุด ค้นเม่นทะเลร้อยตัวอาจไม่พบสรรพสัตว์พรางตัวสักเพียงหนึ่งก็เป็นได้

          ช่วงเวลายังมีผลต่อความเปลี่ยนแปลง บางเดือนหรือบางปี สรรพสัตว์พรางตัวมีจำนวนมากมายมหาศาล ตัวอย่างเช่น พ.ศ.2540-41 ที่เกิดปรากฎการณ์เอลนิโญ่ แต่บางปีค้นแทบตายก็เกือบจะไม่เจอสัตว์สักตัว เช่น พ.ศ.2541-42 การศึกษาสัตว์กลุ่มนี้จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะใช้เวลาเพียงหกเดือนหรือหนึ่งปี แต่ต้องใช้ความใจเย็น เฝ้าดูและติดตาม

          สำหรับช่วงนี้ ฤดูดำน้ำของพ.ศ.2542-43 ชีวิตทั่วไปในทะเลอันดามันเริ่มกลับเข้าสู่ภาวะปรกติ กุ้งหอยปูปลาไม่ได้มีมากเกินไป แต่ก็ไม่ได้มีน้อยเกินไป น้ำทะเลไม่ขุ่นคลั่กหรือใสแจ๋ว ทุกอย่างเป็นไปตามสภาพคลื่นลมในขณะนั้น

          เข็มชี้ที่ตัวเลข 500 PSI (ปอนด์ต่อตารางนิ้ว) บอกกับผมว่าไม่มีเวลาให้คิดอะไรใต้น้ำอีกต่อไป เมื่อได้ภาพถ่ายแล้ว สิ่งที่ผมต้องทำสำหรับสัตว์ที่ไม่เคยเห็นมาก่อน...คือการเก็บตัวอย่าง

          ครั้งนี้กุ้งน้อยจำเป็นต้องถึงฆาต มุมมองจากภายนอกอาจดูโหดร้าย เพราะผมกำลังจะฆ่ากุ้ง

          สิ่งที่มนุษย์ทำต่อธรรมชาติมีอยู่สามประการ หนึ่งคือทำลาย สองคืออนุรักษ์ สามคือการศึกษา หนึ่งและสองอาจแยกชัดในสายตาของหลายคน แต่สามอาจไม่แน่ ส่วนใหญ่เบี่ยงเบนไปในด้านการอนุรักษ์ แต่มีบางครั้งที่มุมมองของการศึกษาคือเรื่องของการทำลาย หลายคนสงสัยว่าทำไมนักวิจัยถึงมีสิทธิจับและฆ่าสิ่งมีชีวิต

          แต่จะมีใครบ้างที่ทราบว่าลูกเต่าทะเลตายไปกี่พันตัว ก่อนที่เราจะเพาะเลี้ยงเต่าทะเลได้ มีใครปฏิเสธว่าพะยูนไม่ได้ตายเลยเมื่อมีการรณรงค์ด้านการอนุรักษ์พะยูน มีใครกล้าบอกว่าปะการังหลายพันก้อนไม่ได้แตกหักเสียหาย ระหว่างเราวิจัยเรื่องการปลูกปะการัง ฯลฯ

          ตัวอย่างพืชและสัตว์มากมายในพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยาทั้งหลาย คือหลักฐานยืนยันของชีวิตที่ต้องจบสิ้นไป ก่อนที่เรื่องราวของเขาจะถูกทำให้คนอื่นรู้จัก เข้าใจถึงความสำคัญ และวางแผนจัดการอนุรักษ์

          ในความรู้สึกของผม สามปีที่ผ่านมากับการจ้องหน้ากุ้งและปูไม่รู้กี่ร้อยกี่พันตัว เห็นท่าทางกระเสือกกระสนยามเมื่อเข้าไปไล่เขี่ย ทำไมผมจะไม่สงสารพวกเขา? ทำไมผมจะไม่คิดว่าพวกเขาเป็นเพื่อน?

          แต่บนเส้นทางนี้ บางครั้งเพื่อนจำเป็นต้องฆ่าเพื่อน เพราะไม่มีอื่นใดให้เลือก เมื่อกุ้งเม่นทะเลตัวน้อยถูกเขี่ยจนหลุดเข้าไปในขวดพลาสติก เขาสงสัยและงุนงง ว่ายไปมาพยายามหาเม่นทะเลผู้พักพิง...แต่หาไม่ได้ ในที่สุด...เขาอ่อนแรงจนซุกกายนอนนิ่งอยู่ที่ก้นขวด

          มองดูสิ...คนใจร้ายกำลังจะฆ่าสัตว์...คิดกันอย่างนั้นใช่ไหม?

          อยากรู้ไหมว่าเมื่อคนหนึ่งคน เห็นสัตว์เหล่านั้นมาสามปี เห็นแล้วเห็นเล่ามานับร้อยนับพันครั้ง เข้าใจคุณค่าของชีวิต แต่จำเป็นต้องฆ่า...เวลาช่วงนั้นเขารู้สึกอย่างไรบ้าง?

          ผมปิดฝาขวดเก็บตัวอย่าง ภายในมีกุ้งน้อยนอนตัวสั่น...

          เลือดเย็น???

          "เสียอาจเสียใจ...ร้องเถอะร้องไห้...ปลดปล่อยมันเสียจากใจ

          ฝนขาดฟ้าไป...รอความหวังใหม่...ดินจะเปียกฝนอีกครั้ง

          โลกยังสวยเสมอ...ไม่เกินเราฝันเกินเราใฝ่

          ลมพาเกสร...ปลิวว่อน...อีกไม่ช้า...รอก่อน...

          เกิดดอกไม้ชื่นชม"

          .......

          มนุษย์...ไม่ได้เกิดมาเพื่อทำงานงกๆแลกกับกระดาษ และนำกระดาษนั้นไปใช้

          มนุษย์...เกิดมาเพื่อฝัน นำกำลังใจอันยิ่งใหญ่ ต่อสู้กับอุปสรรคความลำบากทั้งปวง

          เพื่อสักวัน...ฝันนั้นอาจเป็นจริง...

สรรพสัตว์พรางตัว


คำแนะนำของครูแนะแนว สัญญาวัดใจ กัมโม่ผิงดาว นัทและศรัทธา ธรณ์เลือดเย็น ที่มาของเรื่องราว