Last Update : Friday 16 February, 2001 2:13 PM

สวัสดี...สิมิลัน
เกริ่นนำ จดหมายจากดาว เกาะสี่ที่คิดถึง หินดอกไม้...เกาะหก สาหร่ายผมเขียว...ปะการังสีฟ้า ปูเอ๋ยปูน้อย มอสทะเลและหนอนท่อ กุ้งมังกรและสหาย เบี้ยแท้และเบี้ยเทียม สิงโตและปลาแพะ สินสมุทรและขี้ตังเบ็ด วัวและการ์ตูน ปูไก่อยู่ในป่า
เปิดโลกชายฝั่ง...อ่าวพังงา สายเดี่ยวเที่ยวเกาะสุรินทร์ เว็บบอร์ด

วัวและการ์ตูน

          อ๋อย...ไหงจดหมายฉบับนี้ยาวจัง เขียนตั้งแต่กระรอกจีบกัน สงสัยตอนนี้ลูกกระรอกเข้าอนุบาลเรียบร้อยแล้ว เรื่องของเรายังไม่จบเลย พี่ดาวขอรวบรัดนิดหนึ่ง เจาะใจปลาอีกแค่สองสามชนิด อันดับแรกคือ "ปลาวัว" (Triggerfish) สิมิลันมีหลากหลายมากกว่าที่อื่นในทะเลไทย ตั้งแต่วัวตัวตลกที่หาดูได้ยาก แถวนี้ยังมีสิทธิเจออย่างน้อยอีก 2 แห่งคือ "คริสมาสต์" และ "หินม้วนเดียว"

          คราวนี้เราไม่นำเจ้าวัวตัวตลกมาเป็นพระเอก เพราะโผล่มาบ่อยครั้ง พี่ดาวขอเสนอ "วัวอำมหิต" (Titan Triggerfish) ผู้ร้ายประจำแนวปะการัง แต่ก่อนดาวไม่ค่อยชอบหน้าเค้า เอะอะก็ว่ายเข้ามากัด มีน้อยตัวนิสัยดีไม่คิดทำร้ายคน แต่หลังจากไปเห็นพวกเค้าถูกขังในตู้จนตายที่เกาะสมุย รู้สึกรักวัวอำมหิตขึ้นเยอะ (อ้อ...ภาษาทางการเรียกนายนี่ว่า "ปลาวัวมงกุฎ" แต่พี่ดาวชอบเรียกตามชื่อที่อาจารย์ตั้ง)

          วัวอำมหิตพบได้ทุกหนแห่งในสิมิลัน บางตัวโตมากจนเห็นแล้วฝ่อ เพียงแต่ปีนี้ปลาวัวนิสัยดี ไม่ค่อยอำมหิตเหมือนเก่าก่อน พี่ดาวดำไปแล้วหลายไดฟ์ ยังไม่เจอตัวไหนลุย พอเข้าไปใกล้เค้าก็ว่ายหนี

          นอกจากวัวอำมหิตและวัวตัวตลก พี่ดาวยังเจอ "ปลาวัวปากยาว" (Long-nose Filefish) เจ้าตัวนี้จำหน้าตาได้ง่ายมาก เพราะมีสีเป็นเอกลักษณ์ไม่เหมือนปลาวัวตัวไหน แถมยังชอบอยู่เป็นคู่ตามปะการังเขากวาง แต่พฤติกรรมโดดเด่นคือการกระดกก้านครีบหลังขึ้นมาตึ๊กๆ เวลามีอันตรายเข้าใกล้ แต่ถ้าพี่ดาวเป็นปลาใหญ่คิดจะหม่ำเจ้านี่ รับรองไม่มีทางกลัวหรอกจ้ะ ด๊กได้ด๊กไป ชั้นจะงับสักอย่าง ก้านครีบติดคอนิดหน่อย ได้รสชาติของชีวิตดีเสียอีก

          ปลาวัวอีกชนิดชื่อ "ปลาวัวหางพัด" (Scrawled Filefish) เจอตามกองหิน ไม่ค่อยเห็นแถวแนวปะการัง กลางวันนานๆ พี่ดาวถึงเห็นสักที แต่ตอนกลางคืนเจอหลายครั้ง ยิ่งเข้าไปดำแถวๆ ใกล้หินช่วงน้ำลึก พวกเขาจะว่ายแบบตีลังกานอน เอาหัวทิ่มลงพื้น สงสัยตื่นมาแล้วเวียนหัวแย่เลย

          มาถึงมัจฉารายสุดท้าย รายนี้เห็นกันทุกไดฟ์ นั่นคือ "ปลาการ์ตูน" (Anemonefish) ผู้นิยมชมชอบการอยู่ร่วมกับดอกไม้ทะเล สิมิลันมีอย่างน้อย 4 ชนิด การ์ตูนส้มขาวไม่ต้องพูดถึง เจอเยอะแยะเต็มไปหมด การ์ตูนอินเดียนก็มีเยอะ สำหรับการ์ตูนปานดำ มีน้อยหน่อย แต่ถ้าหาดีๆ มีสิทธิเจอ ท้ายสุดที่พี่ดาวขอภาพอาจารย์ส่งมาให้อรดู ได้แก่ปลาการ์ตูนใหญ่ที่สุดของสิมิลันชื่อ "การ์ตูนบั้งขาว" (Clark's Anemonefish)

          ปลาการ์ตูนชนิดนี้มักอยู่ตามดอกไม้ทะเลบนพื้น ไม่ค่อยเจอตามดอกไม้ทะเลฐานม่วงพันธุ์โหล ปรกติมีทุกแนวปะการัง ถ้าน้องอรมีโอกาสไปพบพานพวกเค้า อยากให้ลองนับจำนวนว่ามีปลากี่ตัว? พี่ดาวนับมาแล้วหลายครั้ง ไม่เคยเจอเกิน 5 ตัวสักที ผิดกับพวกส้มขาวหรือการ์ตูนชนิดอื่น อยู่กันทีละ 7-8 ตัว บางครั้งว่ายกันให้ยุ่บ แยกไม่ถูกว่าตัวไหนเป็นสมาชิกของครอบครัว

          การ์ตูนบั้งขาวแยกครอบครัวเป็นสัดส่วน ไม่ปะปนกันมั่ว อาจเป็นเพราะดอกไม้ทะเลพันธุ์นี้อยู่เดี่ยว ไม่รวมกันเป็นหมู่คณะเหมือนดอกไม้ทะเลฐานม่วง พี่ดาวยังอยากให้น้องอรลองดูว่า ในหนึ่งกอมีหนุ่มกับสาวอย่างละหนึ่งตัว ส่วนที่เหลือเป็นการ์ตูนวัยอ่อน สีแตกต่างจากตัวเต็มวัยแบบเห็นได้ชัด

          เรื่องของปลาการ์ตูนยังมีอีกมาก เช่น ถ้าพวกผู้ใหญ่ตายไปหนึ่งตัว เด็กๆ จะเติบโตอย่างรวดเร็วแล้วเปลี่ยนสี ขึ้นมาเป็นคู่ครองแทน แต่พี่ดาวคงต้องหยุดแค่นี้ก่อน เพราะอาจารย์ส่งซิกมาว่า เธอต้องเล่าเรื่องปูไก่ด้วยนะยะ...อย่าแกล้งทำเป็นลืม

          โอ้...ปูไก่ เหตุไฉนเจ้าจึงทำร้ายข้าได้ลงคอ

          นี่คือเสียงครางแบบเศร้าสร้อยของพี่หนูดาว

Copyright © 1999-2001 TalayThai.com All right reserved.
comment to webmaster@talaythai.com