Last Update : Friday 26 January, 2001 2:08 PM

เปิดโลกชายฝั่ง...อ่าวพังงา
เกริ่นนำ เช้านี้ที่พังงา บนเส้นทางสู่กลางอ่าว หมาจูคู่อ่าว ธงชัยที่ปันหยี เขาพิงกันแล้วฉันจะไปพิงใคร?  ห้องที่เกาะห้อง? ลุยถ้ำที่เกาะพนัก ลอด...เกาะทะลุนอก วาบหวิวที่ละวะ ถ้ำแบทที่เกาะพนัก บทสรุป...อ่าวพังงา 14 เทคนิคท่องเที่ยวแบบน่ารัก ข้อมูลเพิ่มเติมและค่าใช้จ่าย
สายเดี่ยวเที่ยวเกาะสุรินทร์ คำถาม - คำตอบ

หมาจูคู่อ่าว

          การเที่ยวแบบแรกคือนั่งเรือยนต์ชมอ่าว พวกดาวได้รับความอนุเคราะห์จากอุทยานฯ มอบเรือยนต์ 200 แรงม้ามาเป็นพาหนะวิ่งบรื๋นๆ จากท่าด่านเราพุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็ว 35 น้อต (1 น้อตคือ 1.8 กิโลเมตร) ไม่นานนักดาวพบตัวเองอยู่ใกล้ปากคลอง มองไปทางขวาคือ "เขาหมาจู" ผู้มีชื่อเสียง คณะพรรคบนเรือต่างวิเคราะห์วิจารณ์คุณหมากันต่างๆ นาๆ บ้างก็บอกว่าหมาพูเดิ้ลนี่หว่า บางคนถึงไพล่คิดไปว่าหมาที่ไหน...อูฐต่างหาก จนดาวคิดว่าถ้าเค้ามีชีวิตคงน้ำตาตกด้วยความสงสารตัวเองที่ถูกนินทาไม่เว้นแต่ละวัน

          เอาล่ะ...จะเป็นหมาหรือเป็นตัวอะไรก็แล้วแต่ใจคน แต่สิ่งที่ดาวเห็นคือปฏิมากรรมจากธรรมชาติยิ่งใหญ่ ใช้เวลานานแสนนานกว่าจะมาเป็นอย่างที่เราเห็นกันวันนี้ ดาวจะเล่าให้คุณผู้อ่านฟังว่า เมื่อก่อนนะสัก 136-38 ล้านปีมาแล้ว ตอนนั้นมีทิวเขาภูเก็ตและทิวเขาตะนาวศรีที่เป็นเขาหินแกรนิต แต่เกิดลักษณะภูมิสัณฐานที่เรียกว่า "รอยเลื่อน" เขาหินปูนเลยโผล่ขึ้นมาทีละปุดสองปุด มีเรียงรายเต็มไปหมดตั้งแต่ชายฝั่งพังงา กระบี่ ตรัง ไปจนถึงสตูล

          เวลาผ่านไป ฝนและลมกัดกร่อนภูเขาเหล่านั้น เกิดเป็นโพรง ถ้ำ ผา และรอยแยกมากมาย แร่ธาตุต่าง ๆ ในหินทำปฏิกริยากับอากาศและน้ำ กลายเป็นหน้าผามีสีสันแต่งแต้มสวยงาม มนุษย์ยุคก่อนประวัติศาสตร์เห็นว่าเข้าท่าดี เลยอพยพเข้ามาในบริเวณนี้ตั้งแต่เมื่อ 11,000 ปีก่อนโน้น จากการศึกษาในช่วงพ.ศ.2530 เราเจอหลักฐานทางโบราณคดีมากมาย เช่น เครื่องมือหินที่เกาะพระอาดเฒ่า เป็นหลักฐานยืนยันว่าแถวนี้มีชุมชนเก่าแก่มากที่สุดแห่งหนึ่งของเมืองไทยอาศัยอยู่

          ตอนนี้พวกดาวกำลังจะไปดูหลักฐานโบราณคดี เป็นภาพเขียนก่อนประวัติศาสตร์เมื่อสัก 3,000-5,000 ปีมาแล้ว ที่จริงมีอยู่มากกว่า 40 ภาพ แต่นักท่องเที่ยวเกือบทั้งหมดจะแวะดูที่ "เขาเขียน" เพราะมีขนาดใหญ่และอยู่ระหว่างเส้นทางเดินเรือท่องเที่ยว ว่าง่าย ๆ ก็คืออยู่ตรงปากคลองก่อนถึงเกาะปันหยีนั่นเอง

          เรือบึ่งของเราลอยลำไปใกล้ชายฝั่งที่เป็นหน้าผา เงยหน้ามองขึ้นไปสักสิบเมตรเหนือพื้นน้ำ เป็นภาพเขียนลายเส้นสีแดง มีเยอะแยะยุ่บยั่บไปหมด แต่ที่ดาวจำได้คือโลมาตัวใหญ่นัยน์ตาอ้อยสร้อย ก่อนออกเดินทางต่อ อาจารย์ธรณ์ผู้เปลี่ยนสภาพจากเจ้าของเว็บ มาเป็นช่างกล้องชั่วคราว (เราไม่มีช่างกล้องประจำเพราะไม่มีเงินจ้างน่ะ) บอกให้ดาวลองดูรอยเว้าที่ฐานเขา อย่างนี้เค้าเรียกว่า "เว้าทะเล" พบได้ทั่วไปรอบอ่าวพังงาและอีกหลายเกาะที่เป็นหินปูนแถวกระบี่และตรัง

Copyright © 1999-2001 TalayThai.com All right reserved.
comment to webmaster@talaythai.com