Last Update : Tuesday 20 March, 2001 2:56 AM

 

รวมมิตรเสฉวน
ความเศร้าของปูเสฉวน หนูดาวกับปูเสฉวนแก้ว คืนบ้านให้ปูเสฉวน บ้านมีรูของปูตัวนิ่ม บ้านในฝันของเสฉวน Green Trip กับบ้านมีรูของปูตัวนิ่ม แสดงความคิดเห็น

วันที่ 23 พฤศจิกายน ตอนดึก

บนเตียงนอนนุ่มหนา

เรือสำราญอันดามันพริ๊นเซส

กลางทะเลในวันมีคลื่น

          สมุดจ๋า นี่ดาวนะจ๊ะ ส่วนตัวเองคือสมุด ที่ดาวมีไว้บันทึกความรักแดงฉาน ตามประสบการณ์ที่เคยได้ประสบพบพานมา แต่ครั้งนี้ สมุดต้องทำหน้าที่เพิ่มขึ้น เพราะดาวได้รับออร์เดอร์ให้ทำงานเยอะแยะเชียว ที่สำคัญคือการรายงานความเป็นมาและเป็นไปในกรีนทริปครั้งที่ 29 ให้ชาวทะเลไทยดอตคอมได้รับทราบ

          สมุดจี๋ ตอนนี้ดาวนอนอยู่บนเตียง สมุดคงรู้แล้ว เพราะดาวเขียนจั่วหัวไว้ ห้องของดาวไม่แคบไม่กว้าง เรียกว่าอยู่ในระดับกลางๆ มีเตียง 6 เตียง มีห้องน้ำห้องท่าเรียบร้อยในห้อง มองไปรอบตัวตอนนี้ ดาวเห็นข้าวของโกโรโกโสของชาวคณะ Sea Papa ที่พากันทิ้งวางไว้เกลื่อนห้อง

          พวกเราชาวป๋าทะเล ออกเดินทางจากกรุงเทพฯตั้งแต่วันที่ 22 เพราะพี่ “เล็กลุยกิน” แกเริ่มเข้าช่วงต้นของชีวิตในวัยทอง ตาเริ่มพร่ามัวใกล้เป็นต้อ เลยมองไม่ค่อยเห็นตอนกลางคืน ต้องขับรถตอนกลางวันสถานเดียว (พี่เล็ก - เจ้าของคอลัมน์ “อิ่มท้องท่องไทย” ที่โผล่มาชะแว้บๆ กับคุณผู้อ่านทะเลไทยดอตคอม อาทิตย์ละหนึ่งครั้ง)

          ดาวขออนุญาตไม่เล่าเรื่องระหว่างทาง เพราะเป็นไนท์แมร์ไม่อยากจดจำ รถกระบะเราคันนิดเดียว ยัดเยียดกันเข้าไปตั้ง 8 คน ขับจากกรุงเทพฯรวดเดียวถึงภูเก็ต สมุดคงรู้ว่าเป็นฝันร้ายขนาดไหน?

          ภูเก็ต... ไข่มุกอันดามัน ที่ปัจจุบันราคาห้องพักแพงประดุจไข่มุก พวกดาวเป็นนิสิตจนๆ จะหาเงินจากไหนมาอยู่ในโรงแรม แต่โชคดีที่เรามีเส้น เลยขอพี่พลพุทธ บัวลอย หัวหน้าอุทยานฯสิรินาถคนใหม่เอี่ยม (สิรินาถคือหาดในยางนะจ๊ะสมุด) ได้ห้องพักเล็กๆแคบๆมาแห่งหนึ่ง พี่พลพุทธใจร้ายจัง (ล้อเล่นนะคะ อย่าคิดจริงจัง พวกดาวยังต้องรบกวนพี่อีกเยอะ)

          วันที่ 23 หรือวันนี้เอง อาจารย์เหาะเหินเดินอากาศมากับนกเหล็กตัวโตของการบินไทย ลงจอดที่สนามบินภูเก็ต ห่างจากหาดในยางไปแค่ 5 นาทีรถวิ่ง พี่เล็กเลยไปรับอาจารย์ มานั่งจิบกาแฟเล่นที่ในยางอีกแป๊ป ก่อนเข้าไปลองเหล่ “ศูนย์ควบคุมการดำน้ำในเขตอันดามัน” ที่จัดตั้งขึ้นมาใหม่ เพื่อเตรียมรับมาตรการดำน้ำของอุทยานฯโดยเฉพาะ

          หลังจากแกเหล่แล้วเห็นว่าไม่มีสาวแน่ เลยเดินหน้ามุ่ยกลับมา บอกคณะ Sea Papa ยกถุงตามแกไปหนึ่งหอบ นั่นคือเสื้อยืด “TalayThai.com” เวอร์ชั่นล่าสุด เราจะนำมาขายที่นี่ เพื่อมอบรายได้ให้กับอุทยานฯ ในสนนราคาตัวละ 230 บาทถ้วน เพื่อนๆ ทะเลไทยหากแวะไปที่หาดในยาง ลองจับจ่ายใช้สอยกันได้นะคะ เสื้อยืดน่ารักมาก แถมกำรี้กำไรเราก็นำไปให้อุทยานฯกับนำมาปรับปรุงเว็บนี้ ไม่ได้เอาไปกินเหล้าซักกะหน่อย

          เอ... ดาวกำลังพูดถึงเรื่องอะไรเนี่ย? อาจารย์เค้าบอกไว้ให้พยายามแทรกโฆษณาให้เยอะๆ หากคุณผู้อ่านไม่ชอบใจแต่ประการใด ต่อว่าอาจารย์นะคะ หนูไม่เกี่ยว

          สมุดเอ๋ย มาว่าเรื่องของเราต่อดีกว่า ชาวคณะ Green Wave เดินทางมาเมื่อตอนเย็น โทรศัพท์มาเรียกอาจารย์ ถามว่าอยากกินข้าวเย็นด้วยกันไหม? พวกเราอดอยากอยู่แล้ว กำลังรอคำถามเช่นนี้ เลยเข้าทางพอดี สรุปแล้วเรารีบขับรถบรืนๆไปพบกับชาวคณะ Green Wave ตอนเกือบหกโมงเย็น ที่ร้านอาหาร “กันเอง” ค่ะ

          หลังจากหม่ำข้าวด้วยความหิวกระหาย ไม่เงยหน้ามาดูโลกอยู่พักใหญ่ ดาวถึงตบท้องปุ๊ๆได้ คราวนี้ถึงเวลาชำเลือง มองไปรอบด้าน ว้าย…ดีเจเอก…หล่อจัง!!? แก้มงี้ใส้ใสบางเชียว อุ้ย... โน่นก็ดีเจอั๋น... เก๋สุดๆ สมุดขา ดาวชักชอบทริปนี้แล้วสิ

          ชาวคณะ Sea Papa ต่างจ้องมองสาวรอบด้านด้วยใจระทึก เนื่องจากทริปปรกติ เรามักเจอแต่เจ้าหน้าที่อุทยานฯ หน้าเหี้ยมหนวดเฟิ้ม นานทีถึงจะมีสาวๆตรึมขนาดนี้ ก็คุณผู้ฟังกรีนเวฟที่ร่วมแข่งขันตอบปัญหาเพื่อมาทริปนี้ ปรากฏว่ามีชายมาแค่ 2 คน ที่เหลือเป็นสาวหมด 18 คน เพียบเลยจ้ะ... สมุดเอ๋ย แถมชาวกรีนเวฟส่วนใหญ่ก็เป็นสาว ยิ่งสนุกครึกครื้นเป็นการใหญ่

          หลังจากอิ่มท้องดูสาว เราถึงเวลาเดินทางไปขึ้นเรือ “อันดามันพริ๊นเซส” เรือลำนี้ใหญ่โตดีมาก บนเรือกว้างขวาง มีห้องพักเพียบ ดาวไม่เคยขึ้นเรือสำราญเช่นนี้มาก่อน เนื่องจากจนตั้งแต่เกิด หนนี้เลยกรี๊ดกร๊าด วิ่งเข้าห้องโน้นดูห้องนี้ พบว่ามีห้องอาหารตั้งหลายห้อง แต่ที่พวกเราใช้ชีวิตเป็นประจำคือ “Dolphin Karaoke”

          พอถึงสองทุ่ม ชาวกรีนเวฟขึ้นเรือเรียบร้อย อาจารย์เริ่มบรรยาย สำหรับวันนี้เป็นเรื่องเบาๆ เล่าถึงทะเลสิมิลัน โชว์ภาพใต้น้ำสวยๆ งามๆ ให้คนดูใจระทึกเล่น ก่อนลงท้ายด้วยการอนุรักษ์นิดหน่อย พอให้เห็นไอเดียแบบสังเขป

          ถึงเวลานอนของหนูดาว สมุดเชื่อมั้ยเอ่ย? จริงๆ เราไปใช้ชีวิตในคาราโอเกะกันต่อ อ้อล้อสนุกจังเลย จนคาราโอเกะปิดตอนตีสอง ดาวถึงมานั่งเขียนบันทึกนี่ไง ตอนนี้ง่วงแล้ว เสียงคลื่นก็กระแทกเรือดังตูมๆ พรุ่งนี้จะเป็นยังไงบ้างหนอ วานสมุดช่วยบอกก็คงไม่ได้ เอาเป็นว่าเป็นไรเป็นกัน

          ราตรีสวัสดิ์... สมุดที่รักยิ่งดังดวงใจ

          ฟี้...ฟี้

Next >>

Copyright © 1999-2001 TalayThai.com All right reserved.