Last Update : Tuesday 15 May, 2001 4:00 PM

สองปลาประหลาด
เกริ่นนำ แรกเจอสองปลา เรื่องของปลาปีศาจ พรางเพื่ออยู่รอด เรื่องของปลากบ ความตายในเสี้ยววินาที ป.ปลามีรัก เซ็กส์ของปีศาจ ความทรงจำกับสองปลา ชี้แจง
เทคนิคท่องเที่ยวเชิงน่ารัก อันตรายที่อาจเกิดจากการท่องเที่ยวทางทะเล คำถาม - คำตอบ

ความทรงจำกับสองปลา

         "ต้องเล่าด้วยเหรอ?" ผมทำหน้าเศร้า "ช่วงนี้ยุ่งจะตาย ไม่มีเวลาให้ครอบครัวเลย"

         "ไม่รู้...เรื่องของนาย เป็นอาจารย์อยู่ดี ๆ ไม่ชอบดันอยากดัง สมน้ำหน้า...เงินก็ไม่ได้แถมยังเสียเวลาอีก"

         "แต่โรงไฟฟ้าบ้านกรูด ถ้าเค้าสร้างอย่างนั้นแล้วแนวปะการังพังทั้งแถบเลยนะ"

         "ไม่เกี่ยวกับเรานี่ ช่วยเล่าเรื่องมาแค่นี้ก็เป็นบุญคุณถมแล้ว เราไปล่ะ...บาย" ปลากบหันไปบอกกับปลาปีศาจก่อนคลานตุ้บตั้บออกไป

         "บาย...เราก็ไปเหมือนกัน" เจ้าปีศาจหันมายิ้มเยาะเย้ยผม ก่อนจะว่ายไปอีกด้านของกัลปังหา

         เอ้า...เล่าเองก็ได้วุ้ย คุณผู้อ่านครับ เจ้าปลาปีศาจขี้แอ็คตัวแรกที่ผมเจอ อาศัยอยู่กับกัลปังหาสีเหลือง ความจริงแล้วผมเคยเห็นภาพถ่ายของคุณนัทก่อนหน้านั้น แต่เป็นภาพ Macro เต็มตัว เลยไม่แน่ใจว่าจะไปตามหายังไงดี?

         เลยคิดเอาง่าย ๆ ว่าดูตามกัลปังหาทุกกอก็สิ้นเรื่อง หลังจากนั้นผมหมกมุ่นอยู่เกือบสองปี ที่หมู่เกาะสุรินทร์ไม่รู้กี่สิบไดฟ์ ไม่เคยได้เจอเลย จนบรรลุในความจริงข้อหนึ่งว่า ถ้าไม่มีรายงานว่าปลาปีศาจอยู่แถวนั้น โอกาสที่เขาจะโผล่มาเป็นไปได้ยากมาก

         ผมเลยเปลี่ยนเทคนิคใหม่ ลองตามหาในที่มีคนเคยบอกว่าพวกเขาอาศัยอยู่ คราวนี้ดำสองสามครั้งก็เจอจนได้ ตอนแรกคิดว่าเศษไม้จิ้มฟันลอยไปมา เพราะพวกเขามีขนาดเล็กกว่าที่คิดเยอะ แถมยังพรางตัวได้แนบเนียนจนมองแทบไม่ออก

         สิ่งแรกที่ผมทำคือถ่ายภาพปลาปีศาจแบบเต็มตัว จากนั้นถอยออกมาถ่ายปลากับกัลปังหาควบคู่กัน เพื่อให้คุณผู้อ่านทราบว่าถ้ามองหาตอนแรกแล้วจะเห็นเป็นอย่างไร? จากนั้นทำจุดไว้โดยใช้ไส้กรอกดำน้ำ ก่อนกลับลงไปดำดูใหม่ตอนบ่าย ตอนเย็น และตอนกลางคืน สรุปแล้วผมเห็นปลาปีศาจตัวเดิมตลอดวันยันมืด ได้สังเกตพฤติกรรมต่าง ๆ ของเค้าจนตัดสินใจว่าน่าจะพอเพียงที่เอามาบอกเล่ากันได้แล้ว

         หลังจากนั้นผมเจอปลาปีศาจอีกสองสามครั้ง ก่อนจะหยุดดำน้ำชั่วคราวเพราะติดภารกิจจำเป็น (ให้ทายครับว่าเป็นอะไร?) รอไว้ปีหน้าฟ้าใหม่ลูกโตก่อนแล้วค่อยกลับไปว่ากันอีกที (อุ๊บ!!?)

         ส่วนเจ้าปลากบ ผมเห็นจากภาพของคุณสกลพรรณ ถ่ายได้แถวเกาะสิมิลัน (เกาะแปด) จากนั้นดำน้ำเท่าไหร่ก็ไม่เจอเสียที จนวันหนึ่งไปดำน้ำกลางคืนที่พีพี ส่องไฟดูที่ผนัง เจอตัวอะไรไม่รู้ตากลมบ๊อก พิจารณาอีกทีถึงทราบว่าเค้าเป็นปลากบ

         ผมเจอปลากบอีกสองสามครั้งในเวลาต่อมา รวมทั้งเจอตัวหนึ่งที่ทำหมายไว้ในตอนกลางวัน เค้าแอบอยู่ในซอกหิน พอกลางคืนลงไปดูอีกที พี่แกเผ่นขึ้นไปนอนยิ้มบนกัลปังหา เลยทราบว่าปลากบบางครั้งว่ายน้ำได้โดยไม่ต้องมีใครมารบกวน (แต่ก่อนเข้าใจว่าเค้าไม่ว่ายน้ำเลย ยกเว้นโดนรบกวนจนจวนตัว)

         ถ้าถามว่าผมมีความทรงจำอย่างไรกับปลากบ? ที่รู้สึกชอบมากคือเวลาเค้าเดิน ส่ายไปมาน่ารักมาก เสียแต่นายนี่ไม่ค่อยชอบเดินเลย ครั้นเราจะเอาไม้แยงก้นก็อดละอายไม่ได้ สรุปแล้วเลยไม่ค่อยมีโอกาสเห็นบ่อยนัก

         ระยะหลังเห็นปลากบ ผมจะดีใจนิดหน่อย แต่ถ้าเอาความรู้สึกตัดสินแล้ว ผมชอบปลาปีศาจมากกว่าครับ

 

Copyright © 1999-2001 TalayThai.com All right reserved.