Talay Photo

Last Update : Sunday 8 July, 2001 1:09 AM

	กระเบนหลังดำ
	ภาพ - กล้อง - เลนส์ - ฟิล์ม - แฟลช - นายแบบ -	ธรณ์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ Nikonos RS 20-35mm Fuji Velvia ISO 50 SB-105 TTL กระเบนหลังดำ

          เห็นภาพนี้...ผมน้ำตาซึม โอ้...อดีต

          อย่าคิดว่าผมคิดถึงบัดดี้สาว ผู้เคยเป็นหวานใจคนเก่า แต่ตอนนี้เลิกร้างไปแล้ว เธอคนนั้นยังอยู่ในกรุงเทพฯ อยากเจอเมื่อไหร่ก็โทรหาได้ ไม่ลำบากมากสักหน่อย แต่ถ้าเป็นเจ้าตัวนี้ อยากเห็น...โอ๊ยๆ...อยากเห็น ทำไงดีล่ะ?

          กระเบนหลังดำ (Taeniura sp.) เป็นปลามหายักษ์ที่มักอยู่ตามพื้น ความกว้างเต็มที่อาจถึง 3 เมตร ขนาดใหญ่จริงๆที่ผมเจอไม่ต่ำกว่า 2 เมตร เรียกว่าบรรพบุรุษกระเบนคงไม่ผิด ในอดีตผมเคยเจอเขา 1-2 หน ในที่ลึกจริงๆของจุดดำน้ำบางแห่งในอันดามัน ไม่เคยเจอในอ่าวไทย

          แต่มีอยู่ช่วงหนึ่ง ผมเจอเขาบ่อยมาก เรียกว่ากระหน่ำเจอก็ว่าได้ ครั้งนั้นเป็นช่วงเอลนิโญ่เข้ามาในฝั่งทะเลอันดามัน อุณหภูมิน้ำลดกระฉูด แถมขุ่นอีกต่างหาก แต่สิ่งที่มาพร้อมกับน้ำคือปลา...ปลา...ปลา มีมากจนบอกไม่ได้ว่าขนาดไหน? มองซ้ายมองขวาเห็นแต่ปลา ผมทำสถิติลงน้ำ 8 ครั้งเจอฉลามวาฬ 8 ครั้งก็ช่วงนั้น เรียกว่าเจอกันจนฉ่ำปอด

          สำหรับกระเบนหลังดำ ผมเจอในปริมาณที่เรียกได้ว่าเพียบ ไดฟ์ที่เจอมากสุดคือหินริเชลิว พบตั้ง 10 ตัว ว่ายไปทางไหนก็เจอ มีอยู่หนหนึ่งเจอขณะว่ายน้ำเรียงหน้ากันเข้ามา 5 ตัว เหมือนฝูงยานบินเลยครับ เห็นแล้วสะใจดีมาก ยิ่งตอนไปถ่ายภาพพวกเขาแล้วโดนชน อย่างนั้นยิ่งสะใจใหญ่

          อีกหนก็ในถ้ำที่ทะเลพม่า เข้าไปแล้วเจอกระเบนว่ายสองสามตัว ฉลามอีกหนึ่งกอง จะออกก็ออกไม่ได้ เพราะมีนักดำน้ำไล่หลังอยู่ ต้องก้มหน้ามุดทราย กระเบนก็ว่ายข้ามหัวถูไถไปมา คิดแล้วยังสะใจไม่หาย ประสบการณ์เหล่านั้นไม่มีอีกแล้วครับ...ฮือๆ

          ผมเจอพวกเขาบ่อยมาก จนเลิกคิดจะถ่ายภาพ มาถึงสองสามปีหลัง ไม่ได้เจอสักตัว คิดถึงมาก ไปค้นภาพเก่าๆได้ภาพนี้ จำได้ว่าเป็นที่ริเชลิว ผมว่ายตีคู่ไปกับเขา กระเบนชนิดนี้ถ่ายภาพยากมาก เพราะตัวค่อนข้างดำแถมยังใหญ่ แฟลชที่ผมใช้เล็กจิ๋ว น้ำก็ขุ่นเขียวยังไงก็ไม่รู้

          หลังจากว่ายคู่กันไปได้สัก 10 เมตร ผมตัดสินใจถ่ายภาพด้านข้าง พยายามรักษาระดับความเร็วให้เท่ากับกระเบน โดยหวังว่าภาพน่าจะชัดบ้าง แม้กระแสน้ำจะแรงอาจทำให้มือสั่น แต่ถึงตอนนั้นต้องวัดใจแล้ว

          การถ่ายภาพสัตว์ว่ายสวนกระแสน้ำ เรามักมีโอกาสเพียง 1-2 หน เพราะกว่าถ่านจะชาร์ชแฟลชเต็มอีกครั้ง เราก็หมดแรงแล้ว ภาพนี้ก็เช่นกัน ผมมีโอกาสถ่ายได้ภาพเดียว เขาก็ว่ายทิ้งห่างไปลิบลับ

          เมื่อนำภาพออกมาดู มืดไปหน่อยนะ คงเป็นเพราะแฟลชแสนเล็กของผมให้แสงไม่พอ แถวนั้นเป็นที่ลึก น้ำก็ขุ่น แสงธรรมชาติเลยช่วยไม่ไหว แต่ถ้าพูดถึงมุมมอง ภาพนี้จัดว่าใช้ได้ กระเบนอยู่ในจุดที่ผมอยากให้เขาอยู่

          เลยตัดสินใจว่า Talay Photo อาทิตย์ที่เป็นวันหยุดนี้ เอาภาพกระเบนนี่แหละ อย่างน้อยก็จะได้ระลึกถึงความหลังบ้าง โอ้...เจ้ากระเบนจ๋า เมื่อไหร่เราจะได้เจอกันอีกนะ

          หวังว่าผมคงมีโอกาสอีกครั้ง ก่อนที่จะเลิกลาจากวงการดำน้ำ กลับไปนั่งกินนอนกินให้สาวเลี้ยง แต่วันนั้นคงมาถึงยากหน่อย ใครอยากเลี้ยงหนุ่มหล่อแต่อ้วน เจ้าของเว็บไซต์ชื่อดัง บอกมาได้นะครับ