Last Update : Sunday 8 April, 2001 1:18 AM

	กุ้งเอ๋ย...ตัวยาว
	ภาพ - กล้อง - เลนส์ - ฟิล์ม - แฟลช - นายแบบ -	ธรณ์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ Nikonos RS 50mm f22 Velvia SB-105 TTL กุ้งตัวยาวสาวท้องแก่

          สบายเมื่อปลายมือ

          สำนวนนี้คนโบราณชอบใช้ หมายถึงการทำงานหนักตอนแรก ตอนหลังค่อยสบาย ใครจะทำกิจกรรมกิจการใด ควรทุ่มเทเข้าไว้ อีกหน่อยก็สบายขึ้นเอง (ยกเว้นรับราชการนะครับ ยิ่งทำยิ่งจน)

          ตัวอย่างเด่นเห็นชัดมีเยอะ แต่เนื่องจากเรื่องนี้ชื่อ Talay Photo ผมขอยกตัวอย่างเรื่องการถ่ายภาพกุ้งปูที่อาศัยอยู่ตามกัลปังหา ปะการังอ่อน หรือสัตว์อื่นๆ ใครที่คิดทำกิจกรรมเช่นนี้ เตรียมใจไว้ล่วงหน้า คุณจะต้องใช้สำนวนสบายเมื่อปลายมือแน่นอน

          กุ้งและปูที่อาศัยตามสัตว์อื่น มีความสัมพันธ์ 2 รูปแบบ อย่างหนึ่งคือต้องอยู่ด้วยกันตลอด แยกจากกันไม่ได้ เช่น กุ้งจักพรรดิกับปลิงทะเล ปูลูกกวาดกับปะการังอ่อน อีกแบบคืออยู่ได้ไม่อยู่ก็ได้ เช่น กุ้งพยาบาลตัวใส บางครั้งไปแอบตามปะการังหรือกัลปังหา

          สรรพสัตว์แบบหลังนี่แหละ...ยั่วใจดีชะมัด เพราะพวกเขามีวิวัฒนาการรูปร่างที่แปลกตา ให้กลมกลืนกับสัตว์ที่เขาอาศัยอยู่ด้วย ปูบางชนิดกระดองขรุขระไปหมด เพื่อให้เหมือนปะการังอ่อน กุ้งอีกชนิดตัวใสแจ๋วแถมยังจิ๋ว แอบซ่อนได้ในปะการังลูกโป่ง

          ในบรรดาเจ้าตัวเหล่านี้ หนึ่งในพระเอกตลอดกาลคือ "กุ้งตัวยาว" (Tozeuma armatum) เป็นกุ้งตัวน้อยแต่ย้าวยาว เพราะเขาอาศัยอยู่กับกัลปังหาและแส้ทะเล เลยมีรูปร่างเพรียวยาวให้เข้ากับสัตว์ที่อยู่ด้วย

          ผมเคยเห็นภาพในหนังสือฝรั่งมานานแล้ว อยากเจอมาก เวลาเจอกับคุณนัท สุมนเตมีย์ มักพูดกันเสมอว่ากุ้งวุ้ย...กุ้งวุ้ย อยู่ในวุ้ย ตามหาที่แส้ทะเลหรือกัลปังหากี่ร้อยต้นก็ไม่เคยเจอ หามาหลายปี ทั้งอันดามันและอ่าวไทย จนในที่สุด มีโอกาสไปดำน้ำที่เกาะกระ นครศรีธรรมราช ได้ยินว่านินจาเจี๊ยบหรือคุณอภินันท์เจอ แต่ผมกับคุณนัทไม่เจอ เนื่องจากวาสนาต่ำ ได้เจอแต่กุ้งชนิดอื่น

          จนในที่สุด มีโอกาสอีกครั้ง ได้ไปดำน้ำที่เกาะง่ามน้อย ชุมพร ผมก็ไม่หวังอะไร แต่กลายเป็นนิสัยไปแล้วที่ว่ายผ่านกัลปังหาหรือแส้ทะเล จะต้องคอยมองทุกครั้ง เมื่อผมว่ายเข้าไปใกล้ๆ แนวเกาะ น้ำลึกแค่ 12 เมตร เจอแส้ทะเลดงเล็กๆ มีอยู่ 10-15 ต้น ลองค้นดูเล่นๆ ปรากฏว่าผมเจออะไรแวบๆ ขยับได้เฉยเลย

          หลังจากหนึ่งแวบ...สองแวบ เฮ้ย...ใช่แน่ ผมตะโกนก้องเรียกชาว Sea Papa เข้ามาดูกัน โดยเฉพาะครูมี่ (ร่างแฝงครูโม่) ที่ต้องทำวิทยานิพนธ์เรื่องนี้ แต่ละคนตื่นเต้นกันมาก เพราะอยากเจอเหมือนกันทั้งนั้น (ตะโกนก้อง - ในน้ำตะโกนได้ครับ ถ้าดำกันบ่อยๆ จะคุ้นเคย พวกเราพูดกันใต้น้ำบ่อยครั้ง ร้องเพลงให้ฟังยังมีเลยครับ)

          เราเจอกุ้งทั้งหมด 7 ตัว มีตัวใหญ่ที่เป็นตัวแม่ 2 ตัว ขนาดใหญ่กว่าพ่อประมาณเท่าตัวเห็นได้ชัด สองแม่สีไม่เหมือนกัน ตัวหนึ่งเกาะกับแส้ทะเลสีเขียว กุ้งตัวสีเหลือง อีกตัวเกาะกับแส้ทะเลสีขาว กุ้งตัวสีขาว เรียกว่าสีกุ้งพวกนี้เปลี่ยนไปตามสีแส้ทะเล

          อย่างที่บอกไว้ตอนต้น การถ่ายภาพพวกนี้สบายเมื่อปลายมือ ขอเพียงหาให้เจอ กุ้งไม่หนีไปไหน ถ่ายภาพไม่ยาก แค่ทำรูรับแสงให้แคบๆ (ผมใช้ f22 แคบสุดของ RS เพราะถ่ายภาพในระยะเพียงหนึ่งคืบ) พยายามเงยกล้องให้ฉากหลังเป็นมวลน้ำ ให้แฟลงส่องแสงโดนตัวกุ้ง อย่าฉายไปที่ฉากหลัง แค่นี้แบ็คกราวน์ก็กลายเป็นสีดำ ทั้งที่เราถ่ายภาพตอนกลางวันแดดเปรี้ยงๆ

          การถ่ายภาพสัตว์ที่หายากยิ่ง เราจะถ่ายกันไม่นับ ถ้าผมเจอมักถ่ายจนหมดม้วนเสมอ ไม่สนใจดำน้ำต่อ สำหรับกุ้งตัวยาว หนึ่งม้วนไม่พอ ผมขึ้นมาเปลี่ยนฟิล์มแล้วลงน้ำใหม่ ถ่ายภาพไป 2 ม้วน เปลี่ยนรูรับแสงไปเรื่อยๆกันเหนียว ฉากหลังก็เปลี่ยนเหมือนกัน ระยะถ่ายภาพก็เปลี่ยน เช่น ไกลหน่อย เพื่อให้เห็นลักษณะการอยู่ร่วมกัน ถ่ายภาพใกล้ แสดงตัวกุ้งชัดๆ ถ่ายแบบ 1:1 เฉพาะส่วนหัว ให้เห็นกรีและซี่เลื่อยที่ฝรั่งเค้าเรียกว่า Sawblade Shrimp เพราะกรียาวมีซี่เหมือนเลื่อยนี่เอง

          ใครสนใจถ่ายภาพใต้น้ำหรือบนบก หากชอบสรรพสัตว์พรางตัว ท่องไว้เลยครับ "สบายเมื่อปลายมือ" ยิ่งถ้าเจอตัวพิสดาร หายากยิ่งไม่ค่อยหรือไม่เคยมีภาพถ่าย อย่างนั้นยิ่งสะใจ อย่างกุ้งตัวยาวที่ตามหามาหลายปี การถ่ายภาพครั้งนั้นถือเป็นความสุขอย่างสุดๆ

          ที่บอกไม่ได้บรรยายไม่ถูก แต่ถ้าใครได้ประสบสักครั้ง เชื่อว่าไม่มีวันลืม

          ปล. สนใจส่งภาพกุ้งตัวยาวให้สาวน้อย Talay e-Card หรือจะประดับคอมฯ Talay Wallpaper อยากเห็นตัวจริงเชิญที่ ชุมพรคาบาน่า จุดดำน้ำแห่งนั้นไดฟ์ลีดเดอร์รู้ดีครับ

 

Copyright © 1999-2001 TalayThai.com All right reserved.