![]() Last Update : Saturday 14 July, 2001 1:14 AM |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
ภาพโดย : อนุวัต สายแสง
ปลาสิงโต ชื่อวิทยาศาสตร์ Pterois volitans ชื่อสามัญ Lionfish
ขนาด 40 เซนติเมตร
แพร่กระจาย ทะเลอันดามัน พบบ้างในอ่าวไทย
บริเวณที่พบ ปลาใกล้พื้น พบมากที่เรือจม ปะการังเทียม ท่าเรือ
ความลึก 2-40 เมตร
อาหาร กินสัตว์โดยเฉพาะปูชอบมาก
สถานการณ์ เท่าที่สังเกตปริมาณน้อยกว่าในอดีตมาก แต่ยังพอมีให้เห็น
อนุรักษ์ เป็นปลาที่ถูกจับใส่ตู้บ่อยครั้ง เพราะสวยดี ยังไม่มีการศึกษารายละเอียด
Fish Tip ชอบอยู่เป็นฝูง บางครั้งลอยตัวเรียงกัน 4-5 ตัว โดยเฉพาะที่ใกล้กัลปังหาต้นใหญ่
ปลาสิงโต...ชื่อนี้ใครก็คงรู้จักใช่มั้ยครับ? ชาวทะเลไทยคงรู้อีกด้วยว่าเขาเป็นปลามีพิษ แต่ต่างจากปลาปักเป้านะครับ เพราะปักเป้ามีพิษในเนื้อ ต้องกินถึงโดนพิษ แต่ปลาสิงโตมีพิษอยู่ที่ก้านครีบ โดนเสียบจึ้กเข้าไปจะเจ็บมาก งานนี้คงต้องอธิบายให้ละเอียดหน่อย
ปลาสิงโตอยู่ในครอบครัว Scorpaenidae แบ่งเป็น 2 กลุ่มคือปลาสิงโต (Pteroinae) และปลาหินและปลาแมงป่อง (Scorpaeninae) ทั้งหมดเป็นปลามีพิษร้ายแรง พิษของพวกเขาจะอยู่ตามหนังที่ก้านครีบแข็งทั้งหลาย เช่น ครีบอก ครีบหลัง พิษพวกนี้มีไว้ป้องกันตัวอย่างเดียว ไม่ได้มีไว้หาอาหาร บางชนิด เช่น ปลาหิน อาจมีต่อมพิษอยู่ที่โคนก้านครีบ พิษเลยรุนแรงยิ่งขึ้น เชื่อกันว่าปลาสิงโตมีพิษน้อยกว่าปลาหิน แต่ผมไม่เคยโดนทั้งสองตัวเลยบอกไม่ได้ครับ
เมื่อมีอันตรายเข้าใกล้ ปลาสิงโตและปลาหินจะกางครีบ เป็นการข่มขู่ แต่พวกเขาไม่ค่อยว่ายออกมาจู่โจมหรือเอาครีบทิ่มแทงใคร ผมเคยเจอหนเดียว คิดว่าเป็นเพราะเขากำลังหวงถิ่นเตรียมผสมพันธุ์ แต่ก็ไม่น่ากลัวอะไรมาก ปัญหาคือบางคนอาจไม่สังเกต ชอบจับโน่นโดนนี่ ปลาสิงโตและปลาหินมักพรางตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อม บางตัวนอนอยู่นิ่งๆ เราจับโครมเข้าไปบนตัวปลาย่อมโดนพิษเป็นธรรมดา
โอกาสที่โดนพิษถึงตายหายาก ส่วนใหญ่จะเจ็บจี๊ดแล้วปวดเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ หากคุณโดนแนะนำให้ขึ้นจากน้ำเร็วที่สุด จากนั้นให้ทำความสะอาดแผล แล้วใช้ความร้อนเข้าสู้ พิษของปลาพวกนี้เป็นโปรตีน เมื่อโดนความร้อนจะสลายตัวไป คุณอาจใช้ไดว์เป่าผม น้ำอุ่น หินพันผ้า หรืออะไรก็ได้ที่ร้อนๆประคบ เอาแบบร้อนสุดเท่าที่จะทนไหว ชาวบ้านเค้าใช้อังไฟหรือย่างอ่อนๆกันเลยครับ ปรกติแล้วจะปวดสัก 24 ชั่วโมงแล้วจะค่อยเบาลง
สำหรับปลาสิงโตที่คุณเห็นอยู่ในภาพวาดของนายตี๋ เป็นชนิดที่พบได้บ่อยสุด ในอันดามันเจอแทบทุกแนวปะการัง แต่ในอ่าวไทยมีอยู่บ้างไม่มากนัก เช่น เกาะง่าม เรือจม มักอยู่ในจุดที่มีน้ำไหลพอควร ตรงนั้นจะพบเป็นฝูง แต่บางทีก็พบเดี่ยวๆว่ายในแนวปะการัง มีสีเข้มสีจางต่างกันไป แต่เป็นชนิดเดียวกันครับ
ที่น่าสนใจคือบางครั้งผมจะพบเขานอนอยู่บนพื้น พวกนั้นจะมีขนาดใหญ่สีคล้ำ ส่ออาการว่าแก่แล้วใกล้ตาย ผมไม่เคยเห็นเขาตายคาตาสักที แต่เคยเจอประเภทนอนนิ่งไม่ยอมไปไหน เราจะถ่ายภาพยังไงก็ไม่ว่ายขึ้นมา สงสัยเหมือนกันว่าคงใกล้ซี้เต็มทีแล้ว
ปัญหาของปลาสิงโตคือคนกลัวเขา แต่ก็ยังอยากนำเขาไปเลี้ยงเล่นในตู้ปลา ในอดีตผมเจอปลาสิงโตเยอะกว่านี้แน่นอน แต่ปัจจุบัน หลายแห่งที่ผมเคยเห็น เช่น สมุย เกาะแตน ภูเก็ต แทบไม่มีปลาสิงโตเหลือให้เห็นแล้ว บางแห่งที่เคยมีเยอะ ก็ดูจะน้อยๆลงไป ใครอยากช่วยปลาสิงโต ทำง่ายๆแค่ไม่เลี้ยงพวกเขาก็ช่วยได้เยอะแล้ว
อย่าลืมนะครับ ปลาสิงโตหรือสัตว์มีพิษมีอันตรายทุกตัวในทะเล ไม่เคยคิดอยากทำร้ายคน เขาเพียงป้องกันตัว ถ้าเราเข้าใจเขา มองดูเขาแต่เพียงห่าง อย่าพยายามแกล้งหรือไล่เขาออกไปเพราะกลัว แค่นี้เขาก็ไม่ทำอันตรายเราแล้ว เป็นสุขทั้งสองฝ่าย...ดีที่สุดครับ
Copyright © 1999-2001 TalayThai.com All right reserved.