![]() Last Update : Saturday 14 July, 2001 1:07 AM |
|
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
ภาพโดย : อนุวัต สายแสง
ปลาขี้ตังเบ็ดฟ้า ชื่อวิทยาศาสตร์ Acanthurus leucosternon ชื่อสามัญ Powderblue surgeonfish
ขนาด 30 เซนติเมตร
แพร่กระจาย ทะเลอันดามัน ไม่พบในอ่าวไทย
บริเวณที่พบ ปลาใกล้พื้น พบมากที่สิมิลัน
ความลึก 2-40 เมตร
อาหาร กินสัตว์และพืชเกาะติด
สถานการณ์ พบในบางพื้นที่ มีปริมาณน้อยลงมาก
อนุรักษ์ บางครั้งถูกนำไปเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะลูกปลา
Fish Tip ปลาชนิดนี้ว่ายน้ำเร็ว สามารถเข้าใกล้ได้ตอนหาอาหาร
ปลาขี้ตังเบ็ดฟ้า เป็นสัญลักษณ์แห่งสิมิลัน แม้ทะเลที่อื่นจะมีบ้าง แต่ไม่มากมายเหมือนที่นี่ เมื่อสิบกว่าปีก่อน ผมเคยดำน้ำเจอฝูงปลาขี้ตังเบ็ดฟ้าเป็นร้อยๆ ตัว ดูแล้วสวยงามสะใจดีมาก แต่ปัจจุบันมีปริมาณน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด ฝูงหนึ่งเหลือแค่ห้าหกตัว บางทีก็เหลืออยู่โดดๆ ไม่มากเหมือนเมื่อก่อน แต่ยังพอพบได้ที่สิมิลัน
ขี้ตังเบ็ดฟ้าเป็นปลาหากินทั่วไป ทั้งที่กองหินและในแนวปะการัง บางครั้งเข้ามาในน้ำตื้นแค่ 1-2 เมตร นักดำน้ำแบบ Snorkelling ก็มีโอกาสเห็นได้บ่อยครั้ง พวกเขามักตอดกินสัตว์เล็กๆตามก้อนหิน เมื่อเห็นคนจะว่ายน้ำหนีไป แต่ไม่ไกลนัก ระยะระวังตัวของปลาประมาณ 3-5 เมตร
จุดเด่นของปลาขี้ตังเบ็ดคือเงี่ยงที่โคนหาง ใช้เป็นลักษณะเด่นแยกปลากลุ่มนี้ได้ง่าย เงี่ยงพวกนี้มีไว้ใช้ป้องกันตัวเท่านั้น ปลาขี้ตังเบ็ดหากินกลางวัน ในเวลากลางคืนนอนพักผ่อนโดยลงไปอยู่ในที่ลึก ลอยตัวอยู่บนพื้นตามก้อนปะการัง สีของตัวจะมัวซัว ไม่สดใสเหมือนตอนกลางวัน ปลาชนิดนี้เมื่อตาย สีจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลอย่างรวดเร็ว ใช้เวลาแค่ไม่กี่นาทีเท่านั้น
ใครไปสิมิลัน คงต้องหาโอกาสไปดูปลาขี้ตังเบ็ดฟ้าให้ได้ เพราะพวกเขาคือสัญลักษณ์แห่งปลาสิมิลันอย่างแท้จริงครับ
Copyright © 1999-2001 TalayThai.com All right reserved.