www.talaythai.com
Last Update : Saturday 14 July, 2001 1:07 AM

ภาพโดย : อนุวัต สายแสง

ปลาขี้ตังเบ็ดฟ้า
 
 
ชื่อวิทยาศาสตร์     Acanthurus leucosternon
ชื่อสามัญ

Powderblue surgeonfish

ขนาด

30 เซนติเมตร

แพร่กระจาย

ทะเลอันดามัน ไม่พบในอ่าวไทย

บริเวณที่พบ

ปลาใกล้พื้น พบมากที่สิมิลัน

ความลึก

2-40 เมตร

อาหาร

กินสัตว์และพืชเกาะติด

สถานการณ์

พบในบางพื้นที่ มีปริมาณน้อยลงมาก

อนุรักษ์

บางครั้งถูกนำไปเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะลูกปลา

Fish Tip

ปลาชนิดนี้ว่ายน้ำเร็ว สามารถเข้าใกล้ได้ตอนหาอาหาร

 

 

          ปลาขี้ตังเบ็ดฟ้า เป็นสัญลักษณ์แห่งสิมิลัน แม้ทะเลที่อื่นจะมีบ้าง แต่ไม่มากมายเหมือนที่นี่ เมื่อสิบกว่าปีก่อน ผมเคยดำน้ำเจอฝูงปลาขี้ตังเบ็ดฟ้าเป็นร้อยๆ ตัว ดูแล้วสวยงามสะใจดีมาก แต่ปัจจุบันมีปริมาณน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด ฝูงหนึ่งเหลือแค่ห้าหกตัว บางทีก็เหลืออยู่โดดๆ ไม่มากเหมือนเมื่อก่อน แต่ยังพอพบได้ที่สิมิลัน

          ขี้ตังเบ็ดฟ้าเป็นปลาหากินทั่วไป ทั้งที่กองหินและในแนวปะการัง บางครั้งเข้ามาในน้ำตื้นแค่ 1-2 เมตร นักดำน้ำแบบ Snorkelling ก็มีโอกาสเห็นได้บ่อยครั้ง พวกเขามักตอดกินสัตว์เล็กๆตามก้อนหิน เมื่อเห็นคนจะว่ายน้ำหนีไป แต่ไม่ไกลนัก ระยะระวังตัวของปลาประมาณ 3-5 เมตร

          จุดเด่นของปลาขี้ตังเบ็ดคือเงี่ยงที่โคนหาง ใช้เป็นลักษณะเด่นแยกปลากลุ่มนี้ได้ง่าย เงี่ยงพวกนี้มีไว้ใช้ป้องกันตัวเท่านั้น ปลาขี้ตังเบ็ดหากินกลางวัน ในเวลากลางคืนนอนพักผ่อนโดยลงไปอยู่ในที่ลึก ลอยตัวอยู่บนพื้นตามก้อนปะการัง สีของตัวจะมัวซัว ไม่สดใสเหมือนตอนกลางวัน ปลาชนิดนี้เมื่อตาย สีจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลอย่างรวดเร็ว ใช้เวลาแค่ไม่กี่นาทีเท่านั้น

          ใครไปสิมิลัน คงต้องหาโอกาสไปดูปลาขี้ตังเบ็ดฟ้าให้ได้ เพราะพวกเขาคือสัญลักษณ์แห่งปลาสิมิลันอย่างแท้จริงครับ

 

เชิญร่วมโหวตปลาประจำสัปดาห์

Home

Copyright © 1999-2001 TalayThai.com All right reserved.

HitBox